De wijze waarop het beleid rondom toezicht en handhaving is vormgegeven, is mede afhankelijk van
de ontwikkelingen op landelijk, regionaal en lokaal niveau. In het huidige regeerakkoord staat onder meer vermeld dat misbruik van sociale voorzieningen het draagvlak voor solidariteit ondermijnt. Hieruit volgt dat in het handhavingsbeleid 2018-2021 sociale zekerheid van het ministerie van Sociale zaken en werkgelegenheid is opgenomen dat men voornemens is handhaving op het terrein van sociale zekerheid de komende jaren te versterken2Kamerbrief Handhavingskoers 2018-2021, Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, april 2018.. Daarbij bevat het programmaplan ‘Rechtmatige zorg 2018-2021. Aanpak Fouten en Fraude in de zorg’, maatregelen om fouten en fraude in de zorg tegen te gaan3Rechtmatige zorg. Aanpak van fouten en fraude 2018-2021, Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, april 2018 .
Een belangrijke wetsontwikkeling die bepalend is voor de wijze waarop toezicht en handhaving wordt uitgevoerd is de ‘Wet bevorderen samenwerking en rechtmatige zorg’. Het wetsvoorstel Wet bevorderen samenwerking en rechtmatige zorg gaat ervan uit dat het voor een effectieve manier van fraudebestrijding in de zorg soms noodzakelijk is dat instanties bijzondere persoonsgegevens kunnen uitwisselen. Dit wetsvoorstel biedt hier grondslagen voor en bestaat uit twee onderdelen: Het Waarschuwingsregister Zorg (gegevens over fraudeurs uitwisselen) en het Informatie Knooppunt Zorgfraude. Dit wetsvoorstel regelt dat partijen, die nu samenwerken in het IKZ, straks meer wettelijke mogelijkheden krijgen om gegevens uit te wisselen bij fraudesignalen. Toezichthouders en handhavers kunnen daardoor effectiever reageren op fraudesignalen binnen de zorg4https://wetgevingskalender.overheid.nl/Regeling/WGK008497.
Hoofdstuk 2.
Artikel 2.1