Logeeropvang is tijdelijke opvang van de cliënt in een zorginstelling of een logeerhuis. Het doel van Logeeropvang is het tijdelijk overnemen van de zorg voor de cliënt om overbelasting van de mantelzorger te voorkomen. Het resultaat is dat de cliënt langer thuis kan blijven wonen.
Een cliënt komt in aanmerking voor logeeropvang als er zonder de inzet hiervan overbelasting van de mantelzorger dreigen en
De cliënt langdurig is aangewezen op meer dan gebruikelijke hulp, en
Hulp van een vrijwilliger, dagbesteding en ambulante ondersteuning niet voldoende oplossing bieden, en
De cliënt geen aanspraak kan maken op de Zorgverzekeringswet of de Wet langdurige zorg om overbelasting van de mantelzorger te voorkomen.
Tijdens het logeren wordt de dagelijkse zorg voor de cliënt overgenomen. Naast de logeeropvang wordt aan de cliënt tevens begeleiding in de vorm van een dagactiviteit en indien noodzakelijk persoonlijke begeleiding aangeboden. Wanneer verpleging nodig is moet hiervoor apart een indicatie op grond van de Zorgverzekeringswet.
Bij terugkerende logeeropvang kan de cliënt logeren gedurende maximaal drie etmalen per week. Bij eenmalige logeeropvang is stapeling mogelijk en kan de cliënt logeren gedurende een maximale aaneengesloten periode van twee weken, bijvoorbeeld bij vakantie van de mantelzorger. Deze stapeling is maximaal twee maal per jaar mogelijk.
De cliënt is zelf verantwoordelijk voor vervoer van en naar de instelling voor logeeropvang.
Hoofdstuk 8.
Artikel 8.9.
Logeeropvang
Onderdeel van Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Diemen 2022