Art. 1.1 Archeologiebeleid gemeente Lopik — Aanleiding en doel

De bodem van de gemeente Lopik vormt een spiegel van duizenden jaren bewoningsgeschiedenis. Dit zogenaamde ‘bodemarchief’ is van maatschappelijk belang, omdat het voor het grootste deel van de geschiedschrijving de enige bron van informatie is. Tegelijkertijd is dit bodemarchief kwetsbaar voor allerhande ingrepen en vormen van gebruik die nu eenmaal verband houden met wonen, werken en recreëren. Deze functies gaan dus niet altijd goed samen met het streven naar behoud en een goed beheer van het bodemarchief. Om te voorkomen dat archeologische informatie ongezien verloren gaat door bodemingrepen zoals ploegen, heien, graven en veranderingen in het waterpeil, is het noodzakelijk dat gemeenten in het ruimtelijk beleid waarborgen inbouwen voor de omgang met dit bodemarchief. Dit is een uitvloeisel van het Verdrag van Malta dat in 1992 door Nederland werd ondertekend en in 2007 via de Wet op de archeologische monumentenzorg en de Wet ruimtelijke ordening (Wro; 2008) werd geïmplementeerd in de Nederlandse wetgeving. De verplichting om invulling te geven aan de zorg voor het gemeentelijk bodemarchief betekent niet dat het belang van de archeologie altijd het zwaarst moet wegen in de besluitvorming. Gemeenten hebben meerdere belangen te behartigen en zullen de omgang met het bodemarchief dus moeten afwegen tegen andere (publieke en private) belangen. De invulling van de archeologische zorgplicht is dan ook afhankelijk van meerdere variabelen, zoals de aard en kwaliteit van het bodemarchief, ruimtelijke en economische ambities (landbouw, infrastructuur, woningbouw, werkgelegenheid, etc.), het draagvlak voor cultuurhistorie en archeologie, en de beschikbare middelen. Binnen de kaders van het bestemmingsplan en de algemene beginselen van behoorlijk bestuur biedt de herziene Monumentenwet gemeenten ruimte om daarbij haar eigen beleidsinhoudelijke en financiële afwegingen te maken.

Rechtspraak bij dit artikel