De gemeente Edam-Volendam beschikt over twee fraaie oude kommen en volop recreatie-mogelijkheden. Het toeristische karakter van de gemeente brengt met zich mee, dat er naast winkels ook een concentratie van horecagelegenheden is.
Het drank- en horecavergunningenbestand in de gemeente bestaat momenteel uit zo’n 75 drank- en horecavergunningen. Het grootste deel van de horeca is gevestigd in de centra van de beide kernen. Het zwaartepunt binnen de gemeente is te vinden in het centrum van Volendam. De meeste horeca is gelegen aan “De Dijk”, het meest toeristische stukje Volendam. Ook in het historisch centrum van Edam zijn verschillende horecavestigingen te vinden.
De gemeente heeft twee bekende en bijzondere centrumgebieden. Beiden hebben unieke en specifieke kenmerken en zijn zowel voor toeristen als voor de eigen inwoners aantrekkelijke milieus om te bezoeken. Het concentratiegebied van horeca heeft sterk bijgedragen aan de huidige aantrekkingskracht van beide centra. Vanwege de specifieke kwaliteiten zijn de twee centra blijvend kansrijke milieus voor een divers en aansprekend horeca-aanbod, vooral in samenhang met de ruimtelijke kwaliteit en de overige centrumfuncties.
Het voortzetten van de concentratie van horecavoorzieningen in de beide centrumgebieden voorkomt versnippering en draagt bij aan het levendig en aantrekkelijk houden van de beide milieus. Bovendien kan daarbij optimaal worden ingespeeld op de toeristische aantrekkingskracht van beide gebieden. Dit veronderstelt wel dat er voldoende ruimte geboden wordt aan vernieuwing van de horeca. Een zorgvuldige integratie in de ruimtelijke (historische) setting en afstemming met overige functies in het gebied zijn daarbij randvoorwaarden. 1 WPM Research & Consultancy, Horecavisie Gemeente Edam-Volendam
Terrassen zijn een belangrijk onderdeel van de horeca. Ze bevorderen de levendigheid in de gemeente en vormen een aangename voorziening voor bewoners en bezoekers. Tevens vergroten ze de omzet van de horeca en zijn daarmee voor deze branche een economisch belangrijke factor. Daarnaast is het belang van terrassen ook toegenomen door het landelijk rookbeleid met betrekking tot de horeca.
Voorwaarde is wel dat de terrassen aan bepaalde kwaliteitseisen voldoen, terrassen bepalen immers mede het beeld van de openbare ruimte. Daarnaast is duidelijke normstelling noodzakelijk ten behoeve van het woon- en leefklimaat in de gemeente, terrassen kunnen namelijk ook hinder en overlast veroorzaken. Zowel het voorkomen van overlast, het streven van de gemeente om de kwaliteit van de openbare ruimte te verbeteren, alsmede het verduidelijken van de regelgeving zijn aanleiding om goede afspraken te maken over de eisen die aan terrassen moeten worden gesteld.
Tenslotte mag van de gemeente ook een zakelijke benadering verwacht worden daar waar het gaat om commercieel gebruik van de openbare ruimte. Weliswaar verlevendigen terrassen met name in de kernen van de gemeente het straatbeeld, maar tegelijkertijd is er sprake van een uitbreiding van het vloeroppervlak van het horecabedrijf, waardoor de openbare publieke ruimte tijdelijk verandert in een privaat commercieel gebruik.
Het terrassenbeleid van de gemeente dateert uit 2003 en maakt deel uit van de Nota Horecabeleid. De toenmalige doelstellingen en ontwikkelingen zijn door de jaren heen gewijzigd en het is wenselijk gebleken deze beleidsregels te evalueren en waar nodig te herzien.
Zo kwam de afgelopen jaren vanuit ondernemers de wens naar voren tot een verruiming van het terrassenseizoen. Het komt meer en meer voor dat ondernemers ook in de maanden buiten het terrassenseizoen bezoekers de mogelijkheid willen bieden op het terras te zitten. In het nieuwe terrassenbeleid wordt deze gelegenheid geboden, er wordt geen onderscheid meer gemaakt in zomer- en winterseizoen. Bij de eerstvolgende evaluatie zal worden bezien of de verruiming van het seizoen niet leidt tot onaanvaardbare overlast.
Een andere belangrijke wijziging is de overgang naar meer algemene regels. Waar voorheen naast de oppervlakte van het terras ook het toegestane aantal tafels en stoelen werd vastgelegd in de terrasvergunning is thans gekozen voor een andere insteek. In de vergunning wordt de oppervlakte van het terras bepaald, echter de inrichting van het terras is -onder bepaalde voorwaarden- vrij. Door middel van markeringen in het wegdek c.q. de bestrating worden de grenzen van het terras aangegeven. Dit vergemakkelijkt tevens het toezicht en de handhaving.
Er is naar gestreefd de regelgeving beperkt te houden. In het kader van de deregulering is het aantal voorwaarden beperkt gebleven. Aan de andere kant kan vrijheid van regelgeving betekenen dat het gewenste doel, kwaliteit van de omgeving, wordt aangetast. Vooralsnog bestaat de opvatting dat het gewenste resultaat toch wordt bereikt -dit is immers ook in het belang van de ondernemer- en indien dit niet het geval is zullen aanvullende voorwaarden worden gesteld.