Binnen de Wmo is een tegemoetkoming in de meerkosten voor bepaalde voorzieningen voor mensen die aantoonbaar meerkosten maken door bijvoorbeeld een chronische beperking mogelijk op basis van artikel 2.1.7 van de Wet. Voor deze meerkostenregeling geeft de gemeente een beschikking af. De eisen om deze tegemoetkoming in de meerkosten te ontvangen zijn gelijk aan de eisen en kwaliteitsstandaarden van een maatwerkvoorziening. Deze regeling heeft onder andere als doel om administratieve handelingen te beperken.
Als de cliënt instemt met de tegemoetkoming in de meerkosten wordt het bedrag op zijn rekening gestort. Over de tegemoetkoming in de meerkosten wordt geen eigen bijdrage geheven.
Er is geen directe relatie tussen de hoogte van de tegemoetkoming in de meerkosten en de kosten van het geval waarop de tegemoetkoming betrekking heeft. De maximale hoogte voor de tegemoetkoming in de meerkosten worden berekend over de maanden van het jaar dat men recht heeft.
De tegemoetkomingen in de meerkosten bestaat voor het gebruik van de volgende vervoersvoorzieningen:
Taxikosten
Rolstoeltaxikosten
Vervoer met eigen auto (door derden)
Ook kunnen tegemoetkomingen worden toegekend voor:
Een maatwerkvoorziening die bestaat uit een individuele sportvoorziening
Meerkosten in de verhuis- en herinrichtingskosten
De maximale hoogte van de te verlenen tegemoetkoming in de meerkosten wordt beschreven in het Besluit.
Hoofdstuk 4 › Paragraaf 4.2
Artikel 4.2.4
Tegemoetkoming in de meerkosten
Onderdeel van Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Midden-Delfland 2022