Om de hoogte van het pgb voor een dienst vast te stellen, wordt onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp.
De inwoner kan het pgb besteden aan professionele hulp. Dat is hulp door een hulpverlener die:
in dienst is van een zorgverlenende organisatie die staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel (volgens de eisen van de Handelsregisterwet 2007) en die niet behoort tot het sociaal netwerk van de inwoner, of die
als medisch professional staat ingeschreven in het register, bedoeld in artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG) en niet behoort tot het sociaal netwerk van de inwoner; of die
als zelfstandige zonder personeel (zzp’er) beroepsmatig hulp verleent en niet behoort tot het sociaal netwerk van de aanvrager.
De inwoner kan het pgb besteden aan hulp door een niet-professionele hulpverlener, als die hulpverlener:
aannemelijk heeft gemaakt dat de hulp niet tot overbelasting leidt en dat hij kwalitatief goede hulp kan bieden,
een opleiding heeft afgerond die nodig is om de betreffende hulp te kunnen verlenen, en
een Verklaring omtrent gedrag natuurlijke personen (VOG - specifiek screeningsprofiel 45) kan overleggen. De verklaring mag niet ouder zijn dan 3 maanden voor de datum van de aanvraag.
Hulp door een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad wordt altijd als hulp door een niet-professionele hulpverlener gezien, los van eventuele opleiding en ervaring.
Hoofdstuk 6. › Paragraaf 6.3
Artikel 6.3.2
Professionele of niet-professionele hulp
Onderdeel van Verordening Wmo en Jeugdwet gemeente Vaals 2023