De Centrale Toegang beoordeelt de toegang aan de hand van de criteria in de Wmo-verordening en aan de hand van de zelfredzaamheidsmatrix. De GGD Amsterdam bepaalt met een stedelijke wachtlijst wanneer en waar welke cliënt geplaatst wordt.
Voor slachtoffers van huiselijk geweld is er crisisopvang. Deze duurt normaal gesproken maximaal 6 weken; in uitzonderingsgevallen kunnen daar 6 weken bij komen. Het doel van de crisisopvang is dat de slachtoffers en eventueel hun kinderen tot rust komen en bedenken welke stappen er voor de toekomst nodig zijn. Het eerste wat er in de crisisopvang gebeurt, is bekijken hoe groot het actuele risico op geweld is. Als het erop lijkt dat de problemen uit de hand lopen, bekijkt de hulpverlener welke actie er nodig is. Dat gebeurt altijd samen met het slachtoffer en met eventuele kinderen. Als de veiligheid dat toelaat wordt ook de pleger van het geweld hierbij betrokken. Bij acute dreiging of geweld kan de politie worden ingeschakeld. In levensbedreigende situaties kunnen cliënten, in overleg met de gezinshulpverlener, opgevangen worden in een ‘Safe House’ of op een locatie ergens anders in het land.
Hoofdstuk 10
Artikel 10.3
Toegang
Onderdeel van Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Uithoorn 2023