Art. 3.8.1 Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Bernheze 2023

Wij onderscheiden de volgende woonvoorzieningen: 1. Een losse woonvoorziening Dit zijn voorzieningen die niet aard- en nagelvast in de woning worden bevestigd. Voorbeelden hiervan zijn een verrijdbare douchestoel of een tillift. 2. Een woningaanpassing Hieronder valt zowel een bouwkundige ingreep (een verbouwing) als een woontechnische ingreep (het aanbrengen van speciale voorzieningen in de woning zonder aantasting van het gebouw) in of aan een woonruimte. Het is een aanpassing die aard- en nagelvast in of aan de woning wordt verankerd. Voor-beelden hiervan zijn onder meer een traplift, een aanbouw of een woonunit. 3. Ondersteuning bij verhuizing en inrichting Voorbeelden hiervan zijn onder meer vergoeding van kosten die gemaakt worden bij verhuizing of bij wo-ningsanering. Losse woonvoorzieningen hebben als voordeel dat ze vaak snel kunnen worden ingezet, meestal voordeliger zijn en ze kunnen worden meegenomen in geval van verhuizing. Losse woonvoorzieningen zijn daarom veelal voorliggend op een woningaanpassing. Veel woonvoorzieningen zijn tegenwoordig in de reguliere handel te koop. De gemeente heeft geen verantwoordelijkheid om algemeen gebruikelijke voorzieningen zoals een centrale verwarmingsinstallatie, verhoogde toiletpot, eenvoudige douchestoelen en (wand)beugels te verstrekken. Er moet wel onderzocht worden of de voorziening ook daadwerkelijk als algemeen gebruikelijk beschouwd kan worden. Zie criteria algemeen gebruikelijk in hoofdstuk 2.3.4. Bezoek- of logeerbaar Het bezoek- of logeerbaar maken van een woning kan een maatwerkvoorziening zijn als dit de inwoner in staat stelt tot participatie, door deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer en het ontmoeten van medemensen en contacten onderhouden. Het betreft situaties waarin de inwoner zijn hoofdverblijf heeft in een Wlz-instelling in de gemeente Bernheze. De gemeente waarin de Wlz-instelling zich bevindt of waar de inwoner woont is verantwoordelijk voor het bezoek- of logeerbaar maken van een woning. Ook al staat de woning die bezoek- of logeerbaar gemaakt moet worden in een andere gemeente. Het College is hiertoe wettelijk niet verplicht. Het betreft buitenwettelijk begunstigd beleid. Het College wil hiermee mogelijk maken dat bijv. een kind dat opgenomen is in een Wlz-instelling, binnen of buiten onze ge-meente, wel bij zijn/haar ouders die in onze gemeente wonen op bezoek kan komen. Onder bezoek- en/of logeerbaar maken wordt verstaan dat de inwoner de volgende ruimtes kan bereiken en gebruiken: o Woonkamer o Toiletvoorziening. Dit kan ook een postoel zijn. o Eenvoudige slaapmogelijkheid op gelijkvloers niveau Er wordt maximaal een bedrag van € 2.530 verstrekt als een financiële tegemoetkoming. Het bedrag is niet gerelateerd aan daadwerkelijk te maken kosten. Uitraasruimte Een bijzondere woonvoorziening kan worden verstrekt in de vorm van een uitraasruimte. De uitraasruimte kan worden gedefinieerd als: “Een verblijfsruimte waarin een persoon die ten gevolge van een gedragsstoornis ernstig ontremd gedrag vertoont, zich kan afzonderen of tot rust kan komen.” Voor kinderen die qua geestelijk ontwikkeling 13 jaar of jonger zijn, geldt als extra aandachtspunt dat zij veilig moeten kunnen spelen in de woning. Hier aansluitend op bestaat er in enkele specifieke gevallen de mogelijkheid om een “uitraaskamer” in of bij de woning te realiseren. Dit kan als het voor de veiligheid van de inwoner of die van zijn omgeving nodig is, dat de inwoner afgezonderd tot rust moet komen. Deze mogelijkheid om tot rust te komen, kan niet kan in een al bestaande ruimte in de woning zoals bijvoorbeeld een slaapkamer. Om hiervoor in aanmerking te komen moet er sprake zijn van minimaal één van de onderstaande situaties: - de inwoner beschadigt zichzelf (zelfverwoning); - de inwoner beschadigt de omgeving (vernielzucht); - er is bij de inwoner sprake van ongecontroleerde driftbuien of overmatige apathie.

Soorten woonvoorzieningen

Rechtspraak bij dit artikel