Deze categorie was oorspronkelijk bedoeld voor het opvangen van een tijdelijke behoefte aan extra werknemers in het Sloegebied. Bijvoorbeeld bij een grootschalige onderhoudsstop of bij een grootschalig nieuwbouw project.
In de loop der jaren is deze categorie meer en meer gebruikt voor het huisvesten van met name buitenlandse werknemers (arbeidsmigranten) op recreatieparken die vast werk hadden in het Sloegebied. Daarnaast was het vanwege het gelijkheidsbeginsel niet mogelijk om (objectief) onderscheid te maken tussen werknemers uit het Sloegebied en bijvoorbeeld werknemers die in de agrarische sector werkzaam waren. Dit heeft er toe geleid dat deze categorie steeds meer gebruikt werd voor het huisvesten van (tijdelijke) werknemers, in de meeste gevallen arbeidsmigranten, die werkzaam waren in andere sectoren.
Het huisvesten van werknemers op een recreatiepark zorgt er over het algemeen voor dat de recreatieve waarde van deze parken beperkt wordt. Daarnaast is het op basis van het huidige beleid mogelijk om een steeds wisselende groep van werknemers voor de duur van een half jaar te huisvesten in dezelfde recreatiewoning. De facto leidt dit er toe dat een dergelijk object dus jaarrond gebruikt wordt voor het huisvesten van werknemers. Mensen die voor hun werk (tijdelijk) wonen op een recreatiepark, houden er in de regel een andere dagritme op na dan recreanten. Ze vertrekken vroeg en komen laat thuis. Ook dit doet afbreuk aan de recreatieve beleving van de reguliere recreanten.
Hoofdstuk 1:
Artikel 1.2
Tijdelijke huisvesting van werknemers in het Sloegebied
Onderdeel van Gedoogbeleid recreatieparken gemeente Borsele Versie 2