Art. 4.2.1 Beleidsregels terug- en invordering Participatiewet, IOAW en IOAZ Stoer Versterkt 2023! — Inwoners met inkomensondersteuning

Als er sprake is van een terugvorderingsverplichting dan moet een inwoner maandelijks 5 procent van de van toepassing zijnde bijstandsnorm inclusief vakantiegeld aflossen op de openstaande vordering. Dit betekent dat aan de inwoner twee keuzemogelijkheden worden voorgelegd: - Er wordt maandelijks 5 procent vakantiegeld gereserveerd. Dit bedrag kan maandelijks worden gebruikt om af te lossen op de openstaande vordering. De inwoner ontvangt jaarlijks geen vakantiegeld, maar maandelijks 95 procent van de van toepassing zijnde bijstandsnorm. - Er wordt 5 procent van de van toepassing zijnde bijstandsnorm exclusief vakantiegeld ingehouden op de inkomensondersteuning om af te lossen op de openstaande vordering. Het vakantiegeld wordt jaarlijks uitbetaald aan de inwoner. Als een inwoner geen keuze maakt dan wordt voor de eerste keuzemogelijkheid gekozen. In het geval van een terugvorderingsbevoegdheid dan kan er een betalingsvoorstel worden gedaan voor een lagere maandelijkse aflossing. Stoer stemt daarmee in als de vordering binnen 36 maanden wordt afgelost en de voorgestelde aflossing ten minste € 25,00 per maand is. Als de vordering te hoog is waardoor deze niet binnen 36 maanden kan worden afgelost dan dient er 5 procent van de toepasselijke bijstandsnorm inclusief vakantiegeld per maand afgelost te worden. Als een andere schuldeiser beslag legt op de inkomensondersteuning, verhoogt Stoer de maandelijkse betalingsverplichting tot 5 procent van de toepasselijke bijstandsnorm inclusief vakantiegeld. Als een inwoner aan het werk gaat dan blijft de hoogte van de betalingsverplichting 12 maanden hetzelfde, tenzij de inwoner een hoger bedrag af wil aflossen. Hierdoor wordt aflossen gestimuleerd en draagt dit bij aan het principe werken loont. Na afloop van de periode wordt de maandelijkse betalingsverplichting vastgesteld op basis van het inkomen wat de inwoner op dat moment ontvangt. Er wordt dan een passende betalingsregeling getroffen bij het inkomen van de inwoner. Zie hiervoor paragraaf 4.2.2.

Rechtspraak bij dit artikel