Op zowel de aangewezen plaatsen als op niet aangewezen plaatsen zoals cai-kasten, abri’s en glasbakken wordt overdadig geplakt. Dan wordt bijvoorbeeld reclame gemaakt voor concerten, kermissen en races. Het wildplakken draagt bij uitstek bij aan de verloedering van de openbare ruimte. Voorbeelden zijn affiches in opvallende kleuren en gescheurde of loshangende affiches van evenementen die lange tijd geleden hebben plaatsgevonden.
Daarom is het op grond van artikel 2:42 van de APV verboden de weg of dat gedeelte van een onroerende zaak die vanaf de weg zichtbaar is te bekrassen, te bekladden of daarop ontsierende handelsreclame aan te brengen of te hebben. Verder is het verboden, zonder schriftelijke toestemming van de rechthebbende, op de weg of op dat gedeelte van een onroerende zaak dat vanaf de weg zichtbaar is, aanplakbiljetten e.d. aan te plakken en enige afbeelding aan te brengen.
In het kader van het recht van vrijheid van meningsuiting moet de gemeente faciliteiten bieden om meningen kenbaar te maken. Het college van burgemeester en wethouders kan locaties aanwijzen voor het plaatsen van een aanplakbord.
Na vaststelling van dit beleid kan onder oplegging van een last onder dwangsom opgetreden worden tegen overtreding van artikel 2:42 van de APV.
Tegen het gebruik van de vrije plakplaatsen voor zaken die geen betrekking hebben op het recht van vrije meningsuiting wordt opgetreden.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies