Door toenemende welvaart worden essentiële grondstoffen steeds schaarser en raken bronnen uitgeput. Een schaarste die leidt tot speculatie, prijsfluctuatie en leveringsonzekerheid. Het continu afdanken van materialen en producten als restafval, vaak na kortstondig gebruik, draagt bij aan het uitputten van primaire grondstoffen en zorgt dat afval in onze leefomgeving terechtkomt. Dit beschadigt en verandert natuurlijke systemen.
Voor een structurele oplossing is een aanpak, gericht op een circulaire economie, nodig. De overgang van een lineaire economie (grondstof winnen, produceren, consumeren, afdanken en vernietigen) naar een circulaire economie, waarbij grondstoffen in het systeem blijven, is cruciaal voor een duurzame welvaartsgroei.
In een circulaire economie wordt niet geput uit niet hernieuwbare bronnen (metaal, aardolie, mineralen) of worden geen stoffen gebruikt die een ingrijpende negatieve invloed op onze leefomgeving hebben (zoals microplastics, gifstoffen, CO2).
De circulaire economie berust op 3 denkrichtingen:
Slim ontwerpen. Producten zó ontwerpen dat ze na hun gebruiksduur ingezet kunnen worden voor hergebruik of als onderdeel van een nieuw product.
Circulair omgaan met grondstoffen. Dit betekent dat de grondstofstromen op verschillende manieren hergebruikt worden. Dit kan in verschillende vormen: het voorkomen van onnodig gebruik van grondstoffen, producten zelf hergebruiken , of de grondstoffen uit het product opnieuw gebruiken.
De BiobasedEconomy (BBE) is een economie die gewassen en reststromen uit de landbouw en voedingsmiddelenindustrie inzet voor niet-voedseltoepassingen. Zo wordt niet langer gebruik gemaakt van grondstoffen, waarvan maar een beperkte hoeveelheid beschikbaar is. Plantaardige producten vallen na levensduur uiteen in natuurlijke componenten.
In dit grondstoffenbeleidsplan ligt de nadruk op denkrichting 2: het circulair omgaan met grondstoffen.
Hoofdstuk 2 › Paragraaf 2.2
Artikel 2.2.1
Naar een circulaire economie
Onderdeel van Grondstoffenbeleidsplan 2024-2027