Art. 2.2.1. Gemeentelijk Verkeer en Vervoerplan Maashorst 2023

Op erftoegangswegen staat het ‘verblijven’ centraal. Dit betekent dat de verkeersfunctie van de weg in de vorm van een goede doorstroming van ondergeschikt belang is. De prioriteit wordt gegeven aan verkeersveiligheid en leefbaarheid. Een erftoegangsweg moet zodanig ingericht zijn dat het gewenste verkeersgedrag (zoals het zich houden aan de maximumsnelheid) op een natuurlijke wijze ontstaat. Met het fysiek afdwingen van het gewenste gedrag (door bijvoorbeeld drempels of versmallingen) moet terughoudend omgegaan worden, zeker als dit betekent dat veel maatregelen nodig zijn om dat te bereiken. Enerzijds zijn sommige mensen moeilijk te sturen in een gedrag. Fysieke maatregelen kunnen dan zelfs irritatie opleveren, waardoor het gedrag verslechtert. Zo bestaat het gevaar dat een bestuurder tussen fysieke maatregelen in extra gas geeft om de verloren tijd in te halen. Anderzijds ondervinden mensen die zich wel aan de regels houden en hulpdiensten ook veel overlast van de maatregelen. Ook voor omwonenden kan bij de toepassing van drempels hinder ontstaan (bijvoorbeeld in de vorm van trillings- en geluidshinder). Een erftoegangsweg heeft bij voorkeur de volgende inrichtingskenmerken: Geringe verhardingsbreedte Elementenverharding Beperkte rechtstanden Gedeeld gebruik van de rijbaan Duidelijkheid over positie van de voetganger Gelijkwaardige kruisingen Geen allureverschil tussen wegen (door bijvoorbeeld breedte zijwegen, verhardingssoort) Voldoende zichtbaarheid op kruispunten (maar niet te ruim) Geen geboden of verboden (zoals voorrangsregelingen) Als een weg aan deze kenmerken voldoet, moet in principe sprake zijn van een veilige weg. Niet alle wegen in de gemeente voldoen aan deze kenmerken. Bij een algehele reconstructie van een weg kan er alsnog voor gezorgd worden dat een weg aan deze kenmerken voldoet. Tot die tijd kan het nodig zijn om op (potentieel) gevaarlijke locaties maatregelen te treffen.

Erftoegangswegen

Rechtspraak bij dit artikel