Vervoer van en naar de huisarts, tandarts, ziekenhuis en dergelijke viel niet onder de Wvg en viel aanvankelijk evenmin onder de Wmo. Inmiddels heeft jurisprudentie duidelijk gemaakt dat de Centrale Raad van Beroep voor een nieuwe koers heeft gekozen (uitspraken dd 28-01-2009, reg. nr. 08/2273 WVG, LJN BH4270 en 19 februari 2008, LJN BC5491). Het medisch vervoer binnen de regio valt binnen de zorgplicht van de gemeente. Maar ook vervoersbehoefte in verband met het uitoefenen van hobby’s of vrijwilligerswerk vallen hierbinnen.
Wat betreft het vervoer naar medische bestemmingen is alleen nog maar een vergoeding mogelijk op basis van de resterende Regeling zittend ziekenvervoer voor de volgende 4 omschreven groepen (zie artikel 2.14 van het Besluit Zorgverzekering):
mensen die een nierdialyse ondergaan
mensen die een oncologische behandeling ondergaan
mensen die permanent gebruik moeten maken van een rolstoel
visueel gehandicapten die niet zonder begeleiding kunnen reizen.
Dit geldt dan als voorliggende voorziening. Wanneer de aanvrager niet tot deze doelgroepen gerekend kan worden, valt het vervoer naar medische bestemmingen onder het compensatiebeginsel Wmo. Het medisch vervoer moet in deze gevallen meegenomen worden bij de beoordeling van de omvang van de vervoersbehoefte waar een voorziening op afgestemd moet worden.
Hoofdstuk 7
Artikel 7.2.2.
Vervoer naar therapie, dagbehandeling/-opvang of bezoek aan arts, specialist of ziekenhuis
Onderdeel van Verstrekkingenboek maatschappelijke ondersteuning Opsterland 2011