Definitie
Een permanent ter plaatse aanwezig gebouw, niet zijnde een stacaravan of een trekkershut, uitsluitend bedoeld voor verblijfsrecreatieve activiteiten door een huishouden of daarmee gelijk te stellen groep van personen, dat het hoofdverblijf elders heeft.
Uitgangspunten voor toekomstige ontwikkelingen
De provincie geeft in haar provinciale omgevingsverordening (POV) de kaders aan. In de verordening is beperkt ruimte voor de bouw van nieuwe recreatiewoningen.
Een bestemmingsplan dat betrekking heeft op het buitengebied kan voorzien in uitbreiding van een bestaand recreatiebungalowpark met een percentage van maximaal 20% van de bestaande totale oppervlakte van het recreatiebungalowpark (POV).
Een bestemmingsplan kan voorzien in een nieuw recreatiebungalowpark of uitbreiding van een bestaand recreatiebungalowpark met een percentage groter dan 20% van de bestaande totale oppervlakte van het recreatiebungalowpark, als de maatwerkmethode is toegepast onder begeleiding van een bij de provincie werkzame deskundige op het gebied van stedenbouw en landschapsarchitectuur en als aan de omvang, situering en inrichting van het park een erfinrichtingsplan ten grondslag ligt en waarbij in de plantoelichting is verantwoord dat in ieder geval rekening is gehouden met achtereenvolgens:
De historisch gegroeide landschapsstructuur;
De afstand tot andere ruimtelijke elementen;
Een evenwichtige ordening en in de omgeving passende maatvoering en vormgeving van de bedrijfsgebouwen;
Het woon- en leefklimaat van direct omwonenden; en
De nachtelijke lichtuitstraling.
Nieuwe ontwikkelingen worden, naast de provinciale omgevingsverordening, ook getoetst volgens de toetsingscriteria in hoofdstuk 4.
Het exploiteren van bungalowparken kan alleen op gronden die een verblijfsrecreatieve bestemming hebben.
Er is sprake van bedrijfsmatige exploitatie
Permanente bewoning is niet toegestaan
Hoofdstuk 3.
Artikel 3.7
Recreatieverblijf op vakantieparken
Onderdeel van Beleidsnotitie verblijfsrecreatie