Art. 3.5.4 Integraal Veiligheidsplan Vlaardingen 2024-2027

Jeugdcriminaliteit is strafbaar gedrag gepleegd door jongeren tot en met 24 jaar. Dit kan variëren van diefstal tot drugshandel. Omdat jongeren tijdens het plegen van strafbare feiten nog in ontwikkeling zijn, vereist jeugdcriminaliteit een specifieke aanpak. Volgens de jeugdmonitor 2020 is de jeugdproblematiek in de periode 2015 tot 2020 lager dan in de vijftien jaren daarvoor (WODC, 2020). De volgende editie van de jeugdmonitor wordt naar verwachting in de zomer van 2024 gepubliceerd. De door de politie geregistreerde gegevens voorspellen al dat de vanaf 2010 gestarte daling in het relatief aantal jeugdige verdachten verder is doorgezet. Waarom wordt dit dan toch als trend in dit IVP benoemd? Ondanks de algemene daling zijn er specifieke vormen van jeugdcriminaliteit die juist stijgen of waarover zorgelijke signalen vanuit de praktijk worden gedeeld (NJI, sd): Het aantal wapendelicten onder minderjarigen en jongvolwassen lijkt toe te nemen. Sinds 2019 neemt het aantal verdachten van een wapendelict in de Monitor Jeugdcriminaliteit toe. Het betreft vaak messenbezit en -gebruik onder jongeren. Veel aandacht voor jongeren betrokken bij drugscriminaliteit. Het betreft hier jongeren die drugspakketten bezorgen, drugs uit containers halen of zelf als dealer betrokken zijn bij de drugshandel. Met name neemt sinds 2019 het aantal veroordelingen toe van jongeren tussen de 16 en 18 jaar. Jongeren worden slachtoffer van criminele uitbuiting. Dit is een vorm van mensenhandel, waarbij een persoon door iemand anders gedwongen wordt om strafbare feiten te plegen. Veel slachtoffers blijven buiten het zicht van hulpverleners of politie. Vaak durven ze niet om hulp te vragen, omdat ze zich schamen of omdat ze gechanteerd of bedreigd worden. Tot slot neemt het aantal minderjarige daders van gedigitaliseerde criminaliteit toe. Jongeren worden bijvoorbeeld ingezet als geldezel of katvanger of moeten druggerelateerde misdrijven plegen.

Rechtspraak bij dit artikel