**1..** Het college verleent aan de aanvrager schuldhulpverlening indien het college schuldhulpverlening noodzakelijk acht en werkt dit uit in een plan van aanpak. Hiervan is sprake als:
een inwoner niet zal kunnen voortgaan met het betalen van zijn schulden; en/of
indien de inwoner in de toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen.
**2..** Het besluit op de aanvraag wordt in een beschikking vastgelegd en bevat het volgende:
een toekenning tot schuldhulpverlening met een plan van aanpak waarin het aanbod schuldhulpverlening is uitgewerkt; of
een weigering tot schuldhulpverlening.
**3..** Bij het besluiten over de schuldhulpverlening neemt het college de volgende omstandigheden in aanmerking:
zwaarte en/of omvang van de schulden;
hoogte en/of omvang van het inkomen;
psychosociale situatie;
houding en gedrag van de aanvrager;
een eventueel eerder gebruik van schuldhulpverlening.
**4..** Het college kan een schuldhulpverleningstraject aanbieden. Dit traject bestaat uit één of meer van de volgende onderdelen:
Crisissituatie: het college probeert een crisissituatie af te wenden door gebruik te maken van bestaande afspraken, uitstel te vragen of betalingsafspraken te maken met de desbetreffende schuldeiser. Onder crisissituaties wordt verstaan gedwongen woningontruiming en/of de beëindiging van de levering van gas, elektriciteit en water of het royement van de zorgverzekering;
Informatie- en adviesgesprek: het college geeft informatie en advies over het zelfstandig bereiken van duurzaam financieel evenwicht zonder gebruik te maken van de producten stabilisatie, betalingsregeling, schuldregeling, budgetbeheer of budgetcoaching. Onder informatie en advies wordt ook verstaan het doorverwijzen naar derden.
Schuldregeling: het college bemiddelt tussen de cliënt en zijn schuldeisers om problematische en niet problematische schulden aan te pakken. Het college doet dit volgens de Gedragscode Schuldhulpverlening van de NVVK; een minnelijke schuldregeling kan bestaan uit een schuldbemiddeling of een schuldsanering (saneringskrediet).
Betalingsregeling: het college bemiddelt tussen de cliënt en zijn schuldeisers om de niet problematische schulden aan te pakken. Daarbij worden de vorderingen volledig binnen de vastgestelde termijnen terugbetaald.
Budgetbeheer: het college verricht indien noodzakelijk in aanloop naar -, tijdens -en na succesvolle aflossing van een schuldregeling activiteiten in het kader van het beheren van het inkomen van cliënt en het verrichten van betalingen overeenkomstig het vastgestelde budgetplan.
Budgetondersteuning op Maat: gericht op gedragsverandering rond geldzaken via (advies/afbouw budgetbeheer) gesprekken en cursussen. Door het inzetten van een budgetcoachingstraject richt het college zich op het duurzaam financieel zelfredzaam maken van de cliënt (maatwerk), door te werken aan gedragsverandering en het terugdringen van recidive door nazorggesprekken.
Stabilisatie: het college kan de cliënt de gelegenheid en de voorzieningen geven om zijn financiële situatie stabiel te krijgen. Het doel is het bieden van schuldenrust: stress wegnemen en tijd maken voor oplossingen naar een schuldenzorgvrije toekomst.
Wsnp-verklaring: indien er geen reële mogelijkheden zijn om tot een minnelijke schuldregeling te komen, kan het college een met redenen omklede verklaring (ex art. 285 Faillissementswet lid f) afgeven.
Preventie: het college biedt ter voorkoming van geldzorgen gastlessen aan op scholen/organisaties en verzorgt budgetcursussen.
Nazorg: het college biedt ter bevordering van een duurzame oplossing budgetondersteuning op maat aan.