Art. 18. Verordening Jeugdhulp Rijswijk 2026 — Uitgangspunten voor het inzetten van individuele voorzieningen bij dreigende overbelasting

1.. Na het onderzoek wordt bepaald of de draagkracht van het gezin om zelf de nodige ondersteuning, hulp en zorg te kunnen bieden in overeenstemming is met de draaglast. Dit op basis van de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) en jeugdige, samen met de personen die tot hun sociale omgeving behoren alsmede beschikbare voorliggende voorzieningen. 2.. Op het moment dat uit onderzoek blijkt dat de draaglast, oftewel de noodzakelijke hulp op het gebied van persoonlijke verzorging, begeleiding en verblijf van ouder(s) voor hun kinderen voor wat betreft de aard, frequentie, patroon en benodigde tijd voor deze handelingen, hoger is dan de zorg die kinderen van dezelfde leeftijd redelijkerwijs nodig hebben, wordt deze extra draaglast in balans tussen draagkracht en draaglast meegenomen in het onderzoek. 3.. Uit het onderzoek naar de disbalans in de draagkracht- draaglast, of (dreigende) beperkingen in de belastbaarheid van de ouder(s) wordt bepaald of een individuele voorziening ingezet kan worden totdat de (dreigende) overbelasting is opgeheven. 4.. Uitgangspunten voor het inzetten van een individuele voorziening naar aanleiding van (dreigende) overbelasting: er moet een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de ouderlijke zorg die geboden wordt. Bij overbelasting gerelateerd aan iets anders dan de zorg voor het kind, dient deze oorzaak van de (dreigende) overbelasting eerst opgelost te worden; de inzet van een individuele voorziening in dit kader is altijd tijdelijk; van ouders wordt verwacht dat zij tijdens de inzet van de individuele voorziening een plan van aanpak opstellen waaruit blijkt hoe zij de (dreigende) overbelasting gaan aanpakken/ op lossen en daaraan gaan werken; wanneer de geldigheidsduur van de indicatie van de individuele voorziening is verlopen en een herindicatie wordt aangevraagd, dan wordt eerst onderzocht of en welke inspanningen zijn verricht om de overbelasting terug te dringen; het college bepaalt of er sprake is van (dreigende) overbelasting; bij het bepalen van overbelasting wordt gekeken naar de aard, de ernst en de duur van deze overbelasting en in welke mate deze overbelasting het gevolg is van de beperkingen of problemen in de ontwikkeling van de jeugdige; wanneer het college van mening is dat de overbelasting het gevolg is van de gezondheid van de ouder(s), dient dit door of onder verantwoordelijkheid van een arts beoordeeld te worden. Het college kan bij het onderzoek naar de (dreigende) overbelasting van de ouder(s) ook vragen naar een verklaring van de behandelend arts of huisarts van deze ouders, of in dit kader een medisch advies opvragen. 5.. Voor wat betreft het vaststellen van de balans tussen draagkracht en draaglast wordt een onderscheid gemaakt in kortdurende en langdurende situaties: Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende eigen kracht van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van maximaal drie maanden in één kalenderjaar. In kortdurende situaties wordt er vanuit gegaan aan dat draagkracht en draaglast in balans zijn en bieden ouders of huisgenoten alle vormen van hulp op het gebied van persoonlijke verzorging, begeleiding en verblijf zelf, tenzij dit gezien de aard van de benodigde hulp (geheel of gedeeltelijk) niet van ouders of huisgenoten mag worden verwacht. Langdurend: het gaat om langdurige situaties waarbij naar verwachting de jeugdhulp langer dan drie maanden nodig zal zijn of meerdere periodes van drie maanden in één kalenderjaar. In langdurende situaties bieden ouder(s) of huisgenoten alle vormen van hulp op het gebied van persoonlijke verzorging, begeleiding en verblijf en wordt vanuit gegaan dat de draagkracht en draaglast in balans zijn, tenzij dit gezien de aard van de benodigde hulp (geheel of gedeeltelijk) niet van ouders of huisgenoten mag worden verwacht. 6.. Het bieden van een beschermde woonomgeving van ouder(s) aan hun kinderen is tot en met de leeftijd van 18 jaar in principe een zorgtaak van de ouders, zowel in kortdurende als langdurende situaties. 7.. Het college kan nadere regels stellen met betrekking tot het onderzoek naar de balans tussen draagkracht en draaglast en de uitwerking daarvan.

Rechtspraak bij dit artikel