Als een inwoner door zijn/haar beperkingen niet zelfstandig het huishouden kan doen, komt hij/zij mogelijk in aanmerking voor de maatwerkvoorziening Hulp bij het huishouden. De resultaten die bij deze maatwerkvoorziening horen, zijn:
zelfstandig wonen in een schoon en leefbaar huis
beschikken over schone, draagbare en doelmatige kleding
beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften (boodschappen kunnen doen)
beschikken over brood- en warme maaltijden
thuis kunnen zorgen voor kinderen die tot het gezin behoren
de dagelijkse organisatie van het huishouden.
Hulp bij het huishouden kan worden ingezet om 1 of meer van deze resultaten te behalen.
De consulent stelt in het besluit vast welke taken er overgenomen moeten worden en hoeveel minuten per week hiervoor nodig zijn (indicatie).
De organisatie die hulp bij het huishouden aan de inwoner biedt, maakt een ondersteuningsplan. Hierin staat welke taken de organisatie uitvoert. De taken in het ondersteuningsplan hoeven niet allemaal elke week te worden gedaan. De professionele hulp bepaalt zelf welke taken hij/zij in de beschikbare tijd uitvoert. Dit gaat zo veel mogelijk in overleg met de inwoner. Zo worden uiteindelijk alle activiteiten uit het ondersteuningsplan in het overeengekomen aantal minuten uitgevoerd. (Dus ook de activiteiten die niet elke week hoeven te worden uitgevoerd.)
Het college bepaalt de (hoogte van de) indicatie voor de maatwerkvoorziening Hulp bij het huishouden op basis van de informatie uit het onderzoek. Als het nodig is, vraagt het college om extra informatie. Het volgende wordt in ieder geval onderzocht:
aard en omvang van de problemen van de inwoner
aanwezigheid van gebruikelijke/particuliere hulp
aanwezigheid van minderjarige kinderen of andere huisgenoten (in verband met gebruikelijke hulp)
Hoofdstuk 4
Artikel 4.1.1
Indicatiestelling hulp bij het huishouden
Onderdeel van Beleidsregels voor de uitvoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015) en de Verordening Wmo 2025 Blaricum