De reserves zijn vermogensbestanddelen die als eigen vermogen zijn aan te merken en die vrij te besteden zijn.
In artikel 43, lid 1 van het BBV worden de reserves onderscheiden naar:
a de algemene reserve;
b de bestemmingsreserves
a. Algemene reserve
De algemene reserve is in principe vrij inzetbaar. Naast het verrekenen van het jaarresultaat fungeert deze reserve als buffer voor financiële tegenvallers en onvoorziene risico’s. Voor zover de omvang van de algemene reserve groter is dan noodzakelijk voor het opvangen van fluctuaties en risico’s, kan het meerdere worden aangewend voor incidentele investeringen of lasten. Risico’s waarvoor geen specifieke voorzieningen zijn getroffen, kunnen gedekt worden door de algemene reserve. Er bestaat daarbij een directe relatie tussen de risico’s die de gemeente loopt en het minimaal noodzakelijk aan te houden buffervermogen
Vanaf 2024 kunnen gemeenten het surplus in de algemene reserve aanwenden voor het dekken van structurele exploitatielasten. Van dit vrij besteedbare deel, het surplus, mogen gemeenten 10% inzetten voor de dekking van structurele lasten. Dit onder de voorwaarde dat de solvabiliteit van de gemeente groter of gelijk aan 20% is en blijft. Dit deel wordt dan tot ‘structurele baat’ bestempeld. Ook moet het weerstandsvermogen naar het oordeel van de toezichthouder (de provincie) voldoende zijn, gebaseerd op een adequate risico-inventarisatie.
b. Bestemmingsreserves
Dit zijn reserves waaraan de gemeenteraad een bepaalde bestemming heeft gegeven. Deze reserves mogen alleen besteed worden aan de doelen die daaraan door de gemeenteraad zijn toegekend. De gemeenteraad kan de bestemming van de reserve nadien ook weer aanpassen.
De bestemmingsreserves zijn te onderscheiden in:
1 Reserves ter realisatie van bestuurlijke ambities;
Omdat de financiële positie van de gemeente niet altijd voldoende ruimte biedt voor het realiseren van de bestuurlijke ambities, is het soms noodzakelijk hiervoor te sparen. Hiervoor kunnen bestemmingsreserves worden gevormd. De noodzakelijke hoogte van deze reserves wordt bepaald door de verwachte kosten van de realisatie van de bestuurlijke ambitie.
2 Egalisatiereserves;
Om grote schommelingen in de exploitatie (kosten) en in de tarieven die aan derden in rekening worden gebracht, maar die niet specifiek besteed hoeven te worden, op te vangen, kunnen bestemmingsreserves worden gevormd.
3 Reserves ter dekking van afschrijvingslasten.
Een bijzondere soort bestemmingsreserve betreft de bestemmingsreserves ter dekking van de afschrijvingslasten van geactiveerde kapitaaluitgaven. Deze bestemmingsreserves dienen in stand te worden gehouden ter dekking van de afschrijvingslasten in de exploitatie. Dit is een gevolg van een verplichte brutomethode in het kader van afschrijving van activa . Deze bestemmingsreserves vallen onder de reeds bestede reserves.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies