Ter aanvulling en verduidelijking van de in de verordening opgenomen definitie van ‘algemeen gebruikelijk’ is dit begrip in deze beleidsregels nader uitgewerkt.
Een voorziening wordt als algemeen gebruikelijk aangemerkt wanneer deze:
verkrijgbaar is in de reguliere handel,
qua prijs en kwaliteit past binnen wat gebruikelijk is voor personen in vergelijkbare omstandigheden,
niet specifiek bedoeld is voor mensen met een beperking/handicap
financieel gedragen kan worden (zie 1.4.8.1)
Het college kent geen maatwerkvoorziening toe als de vraag van de inwoner kan worden opgelost met een algemeen gebruikelijke voorziening. Hiermee wordt beoogd te voorkomen dat het college een voorziening verstrekt waarvan aannemelijk is dat inwoner, ook als hij of zij geen beperkingen had, hierover zou (hebben kunnen) beschikken.
1.4.8.1Financieel draagbaar met een minimuminkomen
Eén van de criteria voor het bepalen of een voorziening als algemeen gebruikelijk kan worden aangemerkt is, is dat een voorziening financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. Het is hierbij in principe niet van belang wat het inkomen van de inwoner zelf is. Het gaat om de vraag of iemand met een minimuminkomen de voorziening zou kunnen betalen Voor de kostprijs van de voorziening kijkt het college waar mogelijk ook naar beschikbare tweedehands voorzieningen.
Het voorgaande wil niet zeggen dat het inkomen van de inwoner helemaal nooit een rol kan spelen bij de beoordeling of een voorziening algemeen gebruikelijk is. Het college toetst of voldaan wordt aan de algemene criteria voor algemeen gebruikelijk. Als een inwoner vervolgens meent een algemeen gebruikelijke voorziening toch niet te kunnen betalen, is het aan de inwoner om dat met documenten te onderbouwen.
1.4.8.2Voorbeelden van algemeen gebruikelijke voorzieningen
Of een voorziening algemeen gebruikelijk is, wordt beoordeeld aan de hand van de vraag of een persoon zonder beperkingen in een vergelijkbare situatie over deze voorziening zou beschikken.
In de jurisprudentie is een 3-tal criteria ontwikkeld voor de beantwoording van de vraag:
is de voorziening specifiek bedoeld voor personen met een beperking of handicap
is de voorziening daadwerkelijk beschikbaar
levert de voorziening een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt met een beperking tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en
kan deze financieel worden gedragen met een inkomen op minimumniveau
de voorziening moet “naar algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen gangbaar zijn onder de gehele bevolking
Een fiets met elektrische trapondersteuning is hier een voorbeeld: een dergelijke fiets wordt ook gebruikt door mensen zonder beperkingen (bijvoorbeeld door mensen die een lange afstand naar hun werk of school moeten fietsen). Een dergelijke fiets is gewoon bij de fietsenwinkel te koop, zeker als rekening wordt gehouden met het ruime aanbod aan tweedehandsfietsen. Bij andere producten zal het afhangen van de kosten of deze algemeen gebruikelijk zijn. Een toilet met spoel-föhn installatie is bijvoorbeeld niet (meer) specifiek bedoeld voor mensen met een beperking en is vrij verkrijgbaar. Het hangt daarom in het concrete geval af van de kosten van de voorziening plus installatie of deze financieel draagbaar zijn met een minimuminkomen en dus algemeen gebruikelijk zijn.
Bij deze beleidsregels is in de bijlage een lijst opgenomen met producten die door de gemeente Steenwijkerland als algemeen gebruikelijk worden gezien (zie hiervoor ook de niet limitatieve bijlage IV).
Hoofdstuk 1.4
Artikel 1.4.8
Algemeen gebruikelijk
Onderdeel van Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Steenwijkerland