De grootschalige turfwinning in de omgeving van Gouda leidde tot de ontwikkeling van een landschap van petgaten en legakkers. Onder invloed van wind en golfslag verdwenen de legakkers en transformeerden de petgaten tot grote veenplassen (Reeuwijkse-, Sluipwijkse-, Waddinxveense en Moordrechtse plassen en de Zuidplas)
Introductie van windmolens maakte polderbemaling mogelijk. De richting van de afwatering verschoof voor de meeste polders naar de Oude Rijn, behalve voor het Land van Stein ten oosten van Gouda, dat via molenbemaling en weteringen op de IJssel bleef lozen. Als gevolg werden veel waterwegen naar de Hollandsche IJssel minder belangrijk. Deels verdwenen deze.
Plattegrond Gouda 1649 Source: Rijksmuseum
Hoofdstuk 2. › Paragraaf 2.1
Artikel 2.1.4
Zeventiende eeuw
Onderdeel van Kwaliteitskader Historische Linten