Weigeringsgronden subsidie
Dit artikel bevat de weigeringsgronden voor een subsidie, voordat tot subsidieverlening is overgegaan en is grotendeels ontleend aan de Awb (artikel 4:35). Het biedt de mogelijkheid om preventief op te treden als met grote waarschijnlijkheid vaststaat dat zich later een intrekkingsgrond (zie artikel 23 e.v.) zal voordoen. Voor het weigeren van een subsidie is het wel noodzakelijk dat de aanvrager overeenkomstig artikel 4:7 of 4:8 Awb “gehoord” wordt.
“Uit efficiency-overwegingen”.
Voorbeeld: deze weigeringsgrond kan worden gebruikt als het gemeentebestuur van mening is dat zij uit het oogpunt van een doelmatige/doeltreffende inzet van de gemeentelijk subsidiemiddelen slechts één instelling op een bepaald gebied wensen te subsidiëren.
Uit de formulering blijkt dat andere, niet genoemde, weigeringsgronden mogelijk blijven.
In lid 3 is bepaald dat de gevraagde subsidie in ieder geval wordt geweigerd, als het ingestelde subsidieplafond wordt overschreden.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies