Deze verordening wordt aangehaald als "Handhavingsverordening gemeente Gilze en Rijen 2011".
Aldus vastgesteld in de openbare
vergadering van 7 februari 2011.
DE RAAD VOORNOEMD,
de griffier, de voorzitter,
mr. J.W. Timmermans dr. A.J.W. Boelhouwer
Algemene toelichting
In artikel 8a van de WWB, artikel 35 lid 1 c IOAW, artikel 35 lid 1 c IOAZ en artikel 12 lid 1 c van de WIJ is de verplichting opgenomen om bij verordening regels te stellen voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van bijstand ca. alsmede van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wetten.
De raad van de gemeente Gilze en Rijen geeft met deze verordening daar op hoofdlijnen de invulling aan.
Controle op rechtmatigheid is voortdurend onderhevig aan nieuwe inzichten en voortschrijdende maatschappelijke opvattingen. Om die reden is ervoor gekozen om in de verordening één kernbepaling op te nemen waarin het vaststellen van een controle-plan is voorgeschreven. In dit controle-plan, dat door het college wordt vastgesteld, en tussentijds kan worden aangepast aan nieuwe inzichten, worden de activiteiten beschreven die worden ondernomen om de rechtmatige uitkeringsverstrekking te waarborgen.
In dit controleplan worden de diverse controle-mogelijkheden besproken die de gemeente kan inzetten na afschaffing van centrale regelgeving over periodieke hercontoles. De maatregelen zijn grotendeels gebaseerd op de systematiek van hoogwaardige handhaving.
Voor terugvordering en verhaal zijn aparte beleidsregels geformuleerd.
Hoogwaardige handhaving
Onder handhaving worden alle activiteiten van de gemeente verstaan die erop gericht zijn dat regels worden nageleefd. In het geval van de WWB gaat het erom dat misbruik en oneigenlijk gebruik van de bijstand zoveel mogelijk wordt voorkomen.
Tot op heden stond handhaving vaak gelijk aan fraudebestrijding. Fraudebestrijding-sec appelleert echter te eenzijdig aan repressie en genoegdoening, terwijl handhaving meer uitgaat van het bevorderen van de spontane naleving van de wet- en regelgeving in het besef dat deze wet- en regelgeving producten zijn van ons solidair sociaal zekerheidssysteem, waarin een balans tussen enerzijds rechten en anderzijds plichten cruciaal is. Fraude verstoort deze balans en is derhalve maatschappelijk onaanvaardbaar. Fraude ondermijnt het draagvlak voor de sociale zekerheid. Fraude moet dus zeker ook bestreden worden (frauderepressie). Maar beter nog is om fraude te voorkomen (fraudepreventie). Naast frauderepressie is fraudepreventie in onze visie dan ook onontbeerlijk en wanneer deze twee activiteiten in een goede onderlinge samenhang worden ingezet in alle fasen van het uitkeringsproces leidt dat tot hoogwaardige handhaving.
Het uiteindelijke doel van hoogwaardig handhaven is dat (potentiële) klanten van sociale zaken de wet- en regelgeving uit zichzelf naleven. De kans dat mensen zich spontaan wet en regels houden, wordt groter als zij:
Goed en tijdig geïnformeerd zijn over hun rechten en plichten in de bijstand:
De regels, en de controlepraktijk die daaruit voortvloeit, accepteren;
De pakkans bij overtreding als hoog ervaren;
Voldoende worden afgeschrikt door opgelegde én uitgevoerde straffen.
Vertaald naar de uitvoeringspraktijk betekent dit dat de afdeling sociale zaken cliënten en burgers adequaat en vroegtijdig voorlicht, de dienstverlening optimaliseert, fraude snel en gericht detecteert en overtredingen metterdaad sanctioneert. De kunst van hoogwaardig handhaven is dus om deze preventieve en repressieve elementen in samenhang uit te voeren, zodat ze elkaar wederzijds versterken.
Artikelsgewijze toelichting:
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies