Noodweer

Noodweer is een rechtvaardigingsgrond uit art. 41 Sr: niet strafbaar is hij die een feit begaat, geboden door de noodzakelijke verdediging van eigen of andermans lijf, eerbaarheid of goed tegen een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding.

Drie kernvereisten: de aanranding is ogenblikkelijk (acuut, niet hypothetisch), wederrechtelijk (zonder rechtvaardiging) en de verdediging is noodzakelijk (proportioneel en subsidiair).

Noodweerexces (lid 2) komt aan de orde wanneer de verdediging de grenzen overschrijdt door een hevige gemoedsbeweging die het gevolg is van de aanranding.