Consumenten moeten zichzelf kunnen beschermen tegen de risico’s van het gebruik van internet. Maar internet en internetdiensten kunnen complex van aard zijn. Niet iedere consument beschikt over voldoende deskundigheid of informatie om zich goed te kunnen wapenen tegen deze risico’s. Daarom is het noodzakelijk dat zij goed geïnformeerd worden. De Autoriteit Consument en Markt is daarom van mening dat het van groot belang is dat ISP’s hun abonnees goed voorlichten over de veiligheidsrisico’s die verbonden zijn aan internetgebruik. Niet voor niets heeft de wetgever met de informatieplicht uit artikel 11.3 tweede lid, Tw de verantwoordelijkheid bij de internetdienstaanbieder gelegd om de abonnee te informeren.9 Ook hier weer de constatering dat ook bijvoorbeeld leveranciers van software en hardware de consument zouden moeten voorlichten over risico’s, maar daarover is (nog) geen verplichting opgenomen in de Telecommunicatiewet.
Treedt in werking op het tijdstip waarop artikel 2 van de Instellingswet Autoriteit Consument en Markt in werking treedt.
Sommige aanbieders zullen ervoor kiezen om ruime invulling te geven aan de informatieplicht, omdat zij internetveiligheid als een van de manieren zien om zich te onderscheiden tegenover de concurrentie. Maar de Autoriteit Consument en Markt constateert dat er ook aanbieders kunnen zijn voor wie de informatieplicht minder prioriteit heeft. Immers, aanbieders vinden het niet altijd prettig om ook minder aantrekkelijke informatie over hun diensten te verschaffen, zoals een lijst van risico’s die de abonnee loopt en de kosten en moeite die er bij komen om zich te beschermen tegen deze risico’s. Daarbij komt dat de veiligheid rondom internet afhankelijk is van álle partijen. De investeringen of opofferingen die één aanbieder doet zullen niet volstaan om de veiligheid van zijn eigen abonnees te waarborgen, omdat de risico’s afkomstig kunnen zijn vanuit het gehele internet, inclusief bijvoorbeeld concurrerende aanbieders en leveranciers van soft- en hardware. Met andere woorden, de oorzaak van de risico’s ligt vaak buiten de reikwijdte van de aanbieder zelf. Een aanbieder zou daarom minder gemotiveerd kunnen zijn om aan de informatieplicht te voldoen. Alleen als iedereen zich inspant voor internetveiligheid zullen de risico’s voor abonnees sterk afnemen. Een actieve rol van de toezichthouder is dan ook wenselijk om ervoor te zorgen dat alle aanbieders daadwerkelijk de informatieplicht nakomen.
De Autoriteit Consument en Markt is daarom van oordeel dat het noodzakelijk is dat hij de informatieplicht uit artikel 11.3, tweede lid, Tw actief handhaaft. Om aanbieders duidelijkheid te geven hoe de Autoriteit Consument en Markt deze handhaving vorm gaat geven en welke criteria hij gebruikt om te beoordelen of een aanbieder aan de verplichting voldoet, maakt de Autoriteit Consument en Markt gebruik van onderhavige beleidsregels.
Treedt in werking op het tijdstip waarop artikel 2 van de Instellingswet Autoriteit Consument en Markt in werking treedt.
Artikel 2
Waarom beleidsregels voor de informatieplicht
Onderdeel van Beleidsregels informatieplicht voor aanbieders over internetveiligheid (artikel 11.3 tweede lid van de Telecommunicatiewet)· Mededingingsrecht
Deze tekst geldt sinds 15 januari 2009