Art. 2 Beleidsregels meldplicht geweld tussen cliënten — Uitgangspunt: Melden, tenzij er sprake is van minder ernstig lichamelijk of geestelijk geweld

Onderscheid afzonderlijk te melden situaties van geweld Van aanbieders wordt verwacht dat zij geweld tussen cliënten per situatie melden aan de (desbetreffende) inspectie(s), tenzij er sprake is van minder ernstige lichamelijke of geestelijke geweldsincidenten. Een aanbieder beoordeelt zelf of daarvan in een concrete situatie sprake is. Van geweld dat per situatie moet worden gemeld is volgens de inspecties in ieder geval sprake als: een medische en/of psychologische dan wel gedragskundige behandeling van het geweld noodzakelijk was, blijkend uit een consult bij een zorg- of jeugdhulpverlener 2Hiermee bedoelen de inspecties meer dan enkel een diagnostische beoordeling en een behandeling die niet voortvloeit uit of past binnen het reguliere behandeltraject. Een dergelijk consult kan zowel worden aangevraagd bij een zorg- of jeugdhulpverlener die werkzaam is binnen als buiten de instelling waar het geweld plaatsvond.en/of: sprake van een politie-interventie, dan wel een aangifte bij de politie of het openbaar ministerie. Mocht een aanbieder twijfelen of sprake is van een situatie van geweld dat afzonderlijk dient te worden gemeld, dan adviseren de inspecties dit te melden. Aanbieders hoeven situaties van minder ernstig geweld tussen cliënten onderling niet afzonderlijk te melden, maar dienen deze wel zelf te registreren3In het jeugddomein gold deze verplichting al langer: https://www.inspectiejeugdzorg.nl/meldingen/melden-voor-instellingen/. Aanbieders hebben daarvoor doorgaans al een eigen systeem ingericht. Zij dienen deze gebeurtenissen voorts jaarlijks op geaggregeerd niveau te analyseren en waar nodig verbetermaatregelen te treffen. In de analyse dienen aanbieders aandacht te besteden aan de volgende elementen: 1) aantallen geweldsgebeurtenissen in het betreffende jaar; 2) het type geweld dat is gepleegd; 3) op welke locatie(s) dit heeft plaatsgevonden; 4) of sprake is van recidive; 5) een omschrijving van de cliëntenpopulatie; 6) analyse van de oorzaken; 7) de getroffen verbetermaatregelen en de wijze waarop de voortgang daarin wordt bewaakt; 8) hoe een aanbieder zorg draagt voor vroege signalering van geweld ter voorkoming ervan. Een aanbieder dient – met ingang van 1 juni 2019 – steeds per 1 juni het jaaroverzicht over het voorafgaande jaar beschikbaar te hebben voor de inspecties, zodat de inspecties deze kunnen inzien in het kader van het uitoefenen van hun toezichtstaak. Een aanbieder neemt daarnaast het totaalcijfer van minder zware gevallen van geweld tussen cliënten op in het Jaardocument Maatschappelijke Verantwoording.

Rechtspraak bij dit artikel