Voor de prestaties vermeld onder artikel 4.1 tot en met 4.3 van deze regeling, geldt een declaratie eenheid van een uur. De tijd die gedeclareerd kan worden is:
de directe behandeltijd in uren tussen zorgverlener en patiënt(systeem) en;
de tijd in uren ten behoeve van dossieronderzoek, overleg en opstellen van rapportages en plannen met het doel te komen tot een behandelplan. Deze regel geldt niet indien de prestatie wordt ingezet ter uitvoering van de opgestelde plannen.
Indien sprake is van prestaties gedurende een deel van een uur wordt het in rekening te brengen tarief naar evenredigheid berekend. Indien er tussen zorgverzekeraar en zorgaanbieder geen schriftelijke overeenkomst bestaat over de te hanteren werkwijze bij het afronden van de tijd van de geleverde prestaties, wordt de tijd afgerond op het dichtstbijzijnde veelvoud van vijf minuten.
De declaratie van de prestaties vermeld onder artikel 4 van deze regeling vindt plaats op patiëntniveau. Dat houdt in dat de declaratie bestaat uit een overzicht van het per patiënt geleverde aantal eenheden per prestatie per kalenderdag en het daarbij gehanteerde tarief.
Wanneer de behandeling van meerdere patiënten tegelijkertijd plaatsvindt, wordt naar evenredigheid van de werkelijke behandeltijd per patiënt een prestatie in rekening gebracht.
De prestatie ‘uittoeslag zorgverlener’ kan uitsluitend gedeclareerd worden indien er voorafgaand aan de behandeling van de patiënt een reisbeweging heeft plaatsgevonden naar een adres van de patiënt waar de zorg geleverd wordt, niet zijnde de locatie van de zorgaanbieder. Woon-werkverkeer is uitgesloten van de prestatie uittoeslag zorgverlener.
Indien sprake is van onderlinge dienstverlening dient de uitvoerende zorgaanbieder, die de deelprestatie levert, deze uitsluitend in rekening te brengen aan de opdrachtgevende zorgaanbieder. De opdrachtgevende zorgaanbieder declareert de prestatie bij de zorgverzekeraar of de patiënt.
Artikel 6
Declaratiebepalingen
Onderdeel van Regeling zintuiglijk gehandicaptenzorg· Gezondheidsrecht en farmaceutisch recht
Deze tekst geldt sinds 1 januari 2019