Het rechtmatigheidskader is in de volgende paragrafen gespecificeerd naar de desbetreffende taken en regelingen die het CAK uitvoert. Als bij de uitvoering van deze taken en regelingen wordt voldaan aan de toepasselijke wet- en regelgeving, dan zijn de daaruit voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen als rechtmatig aan te merken.
Het CAK is verantwoordelijk voor het verstrekken van een wettelijke bijdrage aan zorgverleners (al dan niet gecontracteerd door het CAK) die inkomsten derven als gevolg van de medisch noodzakelijke zorg aan onverzekerbare vreemdelingen. Deze groep omvat:
vreemdelingen die een aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier hebben ingediend;
vreemdelingen die bezwaar of beroep hebben ingesteld tegen een afwijzende beslissing op een aanvraag voor een reguliere verblijfsvergunning;
vreemdelingen die niet rechtmatig in Nederland verblijven.
Wettelijk uitgangspunt is dat de onverzekerbare vreemdeling zelf verantwoordelijk is voor de betaling van de geleverde zorg. Slechts in die gevallen waarin, ondanks inspanningen van de zorgaanbieder, geen kosten verhaald kunnen worden op de patiënt, biedt de wet een mogelijkheid om een beroep te doen op een bijdrage uit de onverzekerbare vreemdelingenregeling. Het CAK vergoedt alleen de zorg die valt onder de Zvw of onder de AWBZ/Wlz-aanspraken. Zorgverleners kunnen 100% bij zwangerschap en bevallingen declareren. Voor de overige declaraties wordt 80% vergoed aan de zorgverlener, waarbij op grond van artikel 122a lid 5 juncto lid 6 van de Zvw een afwijkend vergoedingstarief kan worden afgesproken. Zo heeft het CAK met diverse zorginstellingen, zoals GGZ-instellingen, ziekenhuizen, apotheken en huisartsen, contracten afgesloten.
Het CAK dient voor deze zorgkosten jaarlijks een begroting in bij het Ministerie van VWS en verantwoordt zich daarover. De zorglasten voor onverzekerbare vreemdelingen komen niet ten laste van het Zorgverzekeringsfonds. De balansposities verantwoordt het CAK in rekening-courant bij het Ministerie van VWS.
Voor het bepalen van de tarieven bij de declaraties van de ziektekosten wordt gebruik gemaakt van de aangeleverde NZa-tarieven aan het CAK. Voor de juistheid van deze aangeleverde NZa-tarieven geldt een gebruikersverantwoordelijkheid voor het CAK.
Het CAK is op grond van de Wlz (artikel 6.1.2 onder i), de Zvw (artikel 122a), de Vreemdelingenwet 2000 (artikel 10), het Besluit Zorgverzekeringen (artikel 3b.1) en de Regeling Zorgverzekering (artikel 7a.1) belast met de uitvoering van de regeling Onverzekerbare vreemdelingen.
De uit de Onverzekerbare vreemdelingenregeling voortvloeiende ontvangsten en uitgaven en activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Het CAK baseert de verantwoording op de ultimo 2022 bekende stand van de zorginstellingen ontvangen en betaalde declaraties. De bijdrage van het Ministerie van VWS is niet gelijk aan de lasten. De lasten zijn gelijk aan de uitgaven aan de zorgaanbieders. Eventuele verschillen tussen verleende voorschotten van het Ministerie van VWS en de afrekeningen met de zorgaanbieders worden later verrekend met het Ministerie van VWS. Dit wordt verantwoord in het financieel overzicht van de activa en passiva (inclusief verloopoverzicht) van deze financiële stroom. Op verzoek van het Ministerie van VWS worden de bedragen in de toelichting in euro’s met twee decimalen weergegeven.
Gemoedsbezwaarden zijn personen die zich op grond van hun geloofsovertuiging niet verzekeren. Een gemoedsbezwaarde kan bij de SVB ontheffing van de premieplicht voor de Zvw aanvragen. Na het verlenen van een ontheffing meldt de SVB de gemoedsbezwaarde aan bij het CAK. Voor de aangeleverde gegevens van de SVB en van de Belastingdienst geldt voor het CAK een gebruikersverantwoordelijkheid.
Gemoedsbezwaarden hebben wel de verplichting om een bijdragevervangende belasting te betalen. De hoogte van de bijdragevervangende belasting voor de Zvw is gelijk aan de inkomensafhankelijke bijdrage die de gemoedsbezwaarde zou moeten betalen indien hij wel verzekeringsplichtig zou zijn. De belasting die de gemoedsbezwaarde voor de Zvw betaalt, wordt apart gezet op een spaarrekening bij het CAK. Gemoedsbezwaarden hebben het recht op vergoeding van ziektekosten uit de door hen gespaarde bedragen. Dit voor zover de ziektekosten niet uitstijgen boven het saldo van de spaarrekening die het CAK aanhoudt. Voor het bepalen van de tarieven bij de declaraties van de ziektekosten maakt het CAK gebruik van de aangeleverde NZa-tarieven. Voor de juistheid van deze aangeleverde NZa-tarieven geldt voor het CAK een gebruikersverantwoordelijkheid.
Het CAK is op grond van de Wlz (artikel 6.1.2 onder h), de Zvw (artikel 39, tweede lid onder d, artikel 57 en artikel 70), de Wet Financiering Sociale Verzekeringen (artikelen 64 t/m 67) en de Regeling Zorgverzekering (artikelen 6.4.1, 6.4.2 en 6.4a1) belast met de uitvoering van de Gemoedsbezwaardenregeling.
De uit de Gemoedsbezwaardenregeling voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Het CAK baseert de verantwoording op de ultimo 2022 bekende financiële stroom op basis van de vastgestelde bijdragevervangende belasting door de Belastingdienst, met inachtneming van de schattingen van deze belastingen door het CAK, indien dit nog niet door de Belastingdienst is vastgesteld. De verleende uitkeringen zijn gelijk aan de lasten. De vervallen polissen worden afgerekend met het Zorginstituut. Dit wordt verantwoord in het financiële overzicht van de activa en passiva (inclusief verloopoverzicht) van deze financiële stroom.
Verzekeringsplichtige personen die niet aan hun Zvw-verzekeringsplicht voldoen en nalaten een zorgverzekering af te sluiten, zijn onverzekerd. Zij worden door de SVB opgespoord door middel van bestandsvergelijking. De gegevensbestanden worden door de SVB beheerd. De SVB meldt de resultaten van de bestandsvergelijking maandelijks aan het CAK. Het CAK heeft ten aanzien van de aangeleverde gegevens een gebruikersverantwoordelijkheid.
Een onverzekerde persoon die is opgespoord krijgt een brief van het CAK. Daarin wordt hij gewezen op het feit dat hij is gesignaleerd als iemand die (vermeend) verzekeringsplichtig is voor de Zvw, maar die geen zorgverzekering heeft afgesloten. De onverzekerde persoon krijgt vervolgens drie maanden de gelegenheid om alsnog een zorgverzekering af te sluiten of aan te geven welke omstandigheden maken dat hij niet verzekeringsplichtig is.
Wanneer drie maanden na de aanschrijving blijkt dat betrokkene zich nog altijd niet verzekerd heeft, legt het CAK een boete op. De hoogte van de boete is gelijk aan driemaal de tot een maandbedrag herleide standaardpremie, zoals bedoeld in de Wet op de zorgtoeslag (Wtz). De boete kan tweemaal worden opgelegd. De tweede boete wordt opgelegd wanneer blijkt dat iemand drie maanden na het opleggen van de eerste boete nog altijd niet verzekerd is. Indien bij een volgende bestandsvergelijking blijkt dat de onverzekerde na twee boetes nog altijd onverzekerd is, dan verzekert het CAK hem ambtshalve bij een zorgverzekeraar. Om te voorkomen dat deze verzekerde onmiddellijk na ambtshalve verzekering zijn premie niet betaalt, is hij gedurende een periode van twaalf maanden een bestuursrechtelijke premie verschuldigd.
Het CAK kan de bestuursrechtelijke premie in de vorm van broninhouding inhouden op het loon of de uitkering van betrokkene. Blijkt broninhouding van de bestuursrechtelijke premie niet mogelijk, dan draagt het CAK de inning over aan het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB). Het CJIB is gemandateerd om namens het CAK de vordering te innen. De inningsactiviteiten vallen onder de directe verantwoordelijkheid van het CAK en het CAK verantwoordt zich hierover in de bestuurlijke verantwoording burgerregelingen 2022. Het CAK verstrekt aan het CJIB een controleprotocol met betrekking tot de verantwoording van het CJIB inzake de inning van de bestuursrechtelijke premie onverzekerden (één protocol voor de Wanbetalers- en Onverzekerdenregeling). Het controleprotocol ziet toe op procescontroles door het CAK bij het CJIB. Gedurende het jaar (periodiek) en jaarlijks (eindverantwoording) verantwoordt het CJIB zich financieel over de gevoerde inningsactiviteiten. De eindverantwoording van het CJIB dient vergezeld te zijn van een controleverklaring van de externe accountant van het CJIB.
Zorgverzekeraars ontvangen voor personen die ambtshalve zijn verzekerd een compensatiebijdrage van het CAK. Deze bijdrage wordt betaald per kalenderjaar en is afkomstig uit het Zvf.
Het CAK heeft naar aanleiding van een besluit van de staatsecretaris van Financiën – Toeslagen en Douane besloten opdracht te geven aan een verzoek van het Ministerie van VWS om vanaf het jaar 2021 uitvoering te gegeven aan de hersteloperatie KOT met betrekking tot de gedupeerden in de Onverzekerdenregeling. Voor de nadere context bij de uitvoering en de verantwoording door het CAK wordt verwezen naar bijlage 4.
Het CAK is op grond van de Wlz (artikel 6.1.2d), de Zvw (artikel 9a t/m d, artikel 18e en artikel 34a), de Wet op de zorgtoeslag (artikel 5, tweede lid), de Regeling vaststelling standaardpremie en bestuursrechtelijke premies 2022, de Regeling Zorgverzekering (artikel 6.4.a.1 en artikelen 6.5.1 t/m 6.5.4), de Beleidsregels CAK inning bestuursrechtelijke premie Zorgverzekeringswet 01-08-2018 en de Beleidsregel CAK betaling bestuurlijke boete onverzekerden Zorgverzekeringswet 2017 belast met de uitvoering van de Onverzekerdenregeling.
De uit de Onverzekerdenregeling voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
De Wanbetalersregeling houdt in dat zorgverzekeraars in het geval van wanbetaling de verzekering niet mogen schorsen. De regeling voorkomt dat een verzekeringnemer door de verzekeraar wordt geroyeerd vanwege een premieachterstand en zorgt zo voor het in stand houden van de dekking van de verzekering voor de verzekeringsnemer. Omdat dit een niet beïnvloedbaar risico vormt voor de zorgverzekeraars, kunnen zij onder bepaalde voorwaarden verzekerden bij het CAK aanmelden als wanbetaler.
Het CAK ontvangt van alle zorgverzekeraars maandelijks bestanden met aan- en afmeldingen van wanbetalers met een betalingsachterstand van minimaal zes maanden. De zorgverzekeraars zijn, binnen de mogelijkheden die zij hebben, verantwoordelijk voor de juistheid, volledigheid en tijdigheid (waaronder actualiteit) van de aangeleverde gegevens van de personen die als wanbetaler worden aangemeld. Het CAK heeft ten aanzien van deze gegevens een gebruikersverantwoordelijkheid. De zorgverzekeraar verstrekt een bestuursverklaring bij de aanmelding als bewijs dat aan de voorwaarden is voldaan. De NZa ziet erop toe dat zorgverzekeraars deze bestuursverklaring terecht afgeven.
Het CAK start de bestuursrechtelijke premie-inning in de maand volgend op de maand van de aanmelding en legt de door zorgverzekeraars aangemelde wanbetalers een bestuursrechtelijke premie op van een door de Minister van VWS bepaald percentage van de nominale rekenpremie. Het CAK int de bestuursrechtelijke premie in beginsel via broninhouding. Indien broninhouding niet mogelijk is, draagt het CAK de vordering over aan het CJIB. Het CJIB is gemandateerd om namens het CAK de vordering te innen. De inningsactiviteiten vallen onder de directe verantwoordelijkheid van het CAK en het CAK verantwoordt zich hierover in de bestuurlijke verantwoording burgerregelingen 2022. Het CAK verstrekt aan het CJIB een controleprotocol met betrekking tot de verantwoording van het CJIB inzake de inning van de bestuursrechtelijke premie wanbetalers (één protocol voor de Wanbetalers- en Onverzekerdenregeling). Het controleprotocol ziet toe op procescontroles door het CAK bij het CJIB. Gedurende het jaar (periodiek) en jaarlijks (eindverantwoording) verantwoordt het CJIB zich financieel over de in opdracht van het CAK gevoerde inningsactiviteiten. De financiële eindverantwoording van het CJIB dient vergezeld te zijn van een controleverklaring van de externe accountant van het CJIB.
Het is wettelijk geregeld6Op basis van artikel 18f lid 6 van de Zvw en artikel 5 lid 3 van de Beleidsregels CAK inning bestuursrechtelijke premie Zorgverzekeringswet 2018. dat de Belastingdienst de zorgtoeslag van een aan het CJIB overgedragen wanbetaler direct aan het CJIB betaalt ten behoeve van de premieverplichting van de wanbetaler.
De aangemelde wanbetalers stromen uit de Wanbetalersregeling indien de zorgverzekeraar de betreffende wanbetaler afmeldt. Vanaf 1 augustus 2018 stuurt het CAK geen eindafrekening bestuursrechtelijke premie meer naar de klant.
Het Ministerie van VWS kan een deel van de geïnde bestuursrechtelijke premies gebruiken voor de financiering van de uitvoeringskosten. Het af te dragen percentage van de door het CAK ontvangen bedragen is door het Ministerie van VWS vastgesteld.
Het CAK heeft naar aanleiding van een besluit van de staatsecretaris van Financiën – Toeslagen en Douane besloten opdracht te geven aan een verzoek van het Ministerie van VWS om vanaf het jaar 2021 uitvoering te gegeven aan de hersteloperatie KOT met betrekking tot de gedupeerden in de wanbetalersregeling. Voor de nadere context bij de uitvoering en de verantwoording door het CAK wordt verwezen naar bijlage 4.
Het CAK is op grond van de Wlz (artikel 6.1.2 onder e), de Zvw (artikel 18a t/m g, 34a, en 39, tweede en derde lid), de Wet op de zorgtoeslag (artikel 5, tweede lid), de Regeling zorgverzekering (artikel 6.5.1 t/m 6.5.7 en 7b.1), de Regeling vaststelling standaardpremie en bestuursrechtelijke premies 2022, de Beleidsregels CAK inning bestuursrechtelijke premie Zorgverzekeringswet 01-08-2018 en de Beleidsregels CAK verstrekking bijdrage aan zorgverzekeraars voor het verzekerd houden van wanbetalers van de nominale premie Zorgverzekeringswet 2017 belast met de uitvoering van de Wanbetalersregeling.
De uit de Wanbetalersregeling voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Zorgverzekeraars ontvangen voor het verzekerd houden van wanbetalers een compensatiebijdrage van het CAK die gelijk is aan de standaardpremie zoals bedoeld in de Wtz. Deze bijdrage wordt verstrekt indien de zorgverzekeraar de dekking van de verzekering in stand laat, de wettelijk voorgeschreven incasso-inspanningen verricht en voldoende medewerking verleent aan activiteiten die zijn gericht op aflossing van de schuld. De bijdrage wordt betaald per kalenderjaar, is afkomstig uit het Zvf en voorkomt dat zorgverzekeraars wanbetalers royeren. Het risico voor de eerste zes maanden premieachterstand wordt gedragen door de zorgverzekeraar zelf.
Deze regeling is gekoppeld aan de Wanbetalersregeling. De zorgverzekeraars krijgen namelijk een compensatie voor de (actieve) wanbetalers. Er vindt een gegevensaanlevering vanuit de zorgverzekeraars plaats, zodat kan worden vastgesteld wat er volgens de zorgverzekeraars moet worden gecompenseerd overeenkomt met de administratie (facturatiegegevens) van het CAK van de wanbetalers aan wie een bestuursrechtelijke premie is opgelegd. Gedurende de looptijd van een polis van een wanbetaler is het mogelijk dat het CAK het betalen van de compensatiebijdrage moet opschorten, omdat de wanbetaler een stabilisatieovereenkomst (voorbereidend op schuldhulp) of een betalingsregeling met de zorgverzekeraar overeengekomen is. De zorgverzekeraar meldt de begin- en einddatum hiervan aan het CAK. De zorgverzekeraar heeft over deze periode geen recht op compensatie.
Het CAK is grond van de Wlz (artikel 6.1.2 onder f), de Zvw (artikel 18a t/m g, 34a en 39 tweede en derde lid), de Wet op de zorgtoeslag (artikel 5, tweede lid), de Regeling zorgverzekering (artikel 6.5.1 t/m 6.5.7 en 7b.1), de Regeling vaststelling standaardpremie en bestuursrechtelijke premies 2022, de Beleidsregels CAK inning bestuursrechtelijke premie Zorgverzekeringswet 01-08-2018 en de Beleidsregels CAK verstrekking bijdrage aan zorgverzekeraars voor het verzekerd houden van wanbetalers van de nominale premie Zorgverzekeringswet 2017 belast met het verstrekken van een compensatiebijdrage aan zorgverzekeraars voor het verzekerd houden van wanbetalers.
De uit de ‘verstrekking compensatiebijdrage aan zorgverzekeraars voor het verzekerd houden van ‘wanbetalers’ voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Missionarissen betalen premie aan zorgverzekeraar CZ en dienen daar hun declaraties in. CZ brengt het verschil tussen de premie en de gedeclareerde zorgkosten in rekening bij het CAK. Dit gaat ten laste van het Zvf. Het CAK heeft een overeenkomst met CZ voor de uitvoering van deze regeling. Het CAK ontvangt jaarlijks een eindverantwoording van CZ met controleverklaring van de interne accountantsdienst van CZ met betrekking tot de uitvoering van de overgangsregeling Missionarissen.
Het CAK is op grond van de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet (artikelen 2.2.5 en 2.2.6) belast met de uitvoering van de overgangsregeling Missionarissen.
De uit de overgangsregeling Missionarissen voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Vanaf 2020 wordt bij wijze van uitzondering de totale last van de financiële stroom opgeknipt in de werkelijke zorgkosten en schattingspost betreffende de ‘nog te betalen zorglasten’. Het schattingselement is buiten scope gesteld7Deze en voorgaande heroverweging in de verantwoording en controle voor deze regeling is wenselijk bevonden in de keten vanwege doelmatigheidsredenen, aangezien het een aflopende regeling betreft die relatief klein is van omvang en de kosten en baten van de assurance die moet worden verkregen (met inbegrip van de externe accountant) niet meer tegen elkaar opwegen. De overgangsregeling kent al tijden een zogenoemd ‘granieten’ klantbestand. Dit wil zeggen dat er geen klanten meer bijkomen, maar dat er alleen klanten afgaan. Daarbij speelt dat regeling een terugkerende onzekerheid kampt met betrekking tot de schattingspost betreffende de ‘nog te betalen zorglasten’ die in de trend der jaren uitkomt op circa 5% van de totaalsom van baten en lasten van deze regeling. Deze schattingspost loopt er in het jaar daaropvolgend weer uit met werkelijk ingediende declaraties, waar dan wel assurance over de rechtmatigheid wordt verkregen. en vormt geen onderdeel van controle, een controletolerantie van 10% is van toepassing voor het meest betekenisvolle gedeelte van deze financiële stroom, namelijk de werkelijke zorgkosten. De rechtmatigheid van de werkelijke zorgkosten wordt vastgesteld aan de hand van ingediende declaraties en deze controle wordt uitgevoerd door de interne accountantsdienst van CZ.
Dit is in de keten afgestemd en daarnaast is met het Zorginstituut afgestemd dat een controletolerantie van 10% en het uitscopen van de schattingspost geen invloed heeft op de zekerheid die het Zorginstituut nodig heeft om zich in zijn hoedanigheid van beheerder van het Zvf te kunnen verantwoorden.
Voor de verwerking van de financiële stromen en activa en passiva kan het kasstelsel worden gehanteerd, met in de toelichting een uiteenzetting van de afloop van de balanspositie per 31 mei van het volgende boekjaar.
Bij de invoering van de Zvw is besloten dat personen die in het buitenland wonen en al AWBZ-zorg genoten, dit kunnen blijven doen. Er komen geen nieuwe rechthebbenden meer bij. Zorgverzekeraar Zilveren Kruis verzorgt de administratie voor deze regeling namens het CAK. Het CAK heeft een overeenkomst met Zilveren Kruis voor de uitvoering van de overgangsregeling AWBZ-zorg buitenland.
Het CAK is op grond van de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet (artikelen 3.1.2 t/m 3.1.6) belast met de uitvoering van de overgangsregeling AWBZ-zorg buitenland.
De uit de overgangsregeling AWBZ-zorg buitenland voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Het CAK heeft een overeenkomst met zorgverzekeraar Zilveren Kruis voor de uitvoering van de overgangsregeling AWBZ-zorg buitenland namens het CAK. Hierin is tevens een vergoeding voor de uitvoeringskosten opgenomen die separaat in de bestuurlijke verantwoording burgerregelingen wordt verantwoord. Daarnaast heeft het CAK aan Zilveren Kruis een controleprotocol verstrekt ten behoeve van de controleverklaring van de externe accountant van Zilveren Kruis bij de (financiële) verantwoording door Zilveren Kruis bij deze aan haar uitbestede taak.
Het CAK is op grond van de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet (artikel 3.1.2 t/m 3.1.6) belast met de uitvoering van de overgangsregeling AWBZ-zorg buitenland en heeft dit uitbesteed aan Zilveren Kruis. De jaarlijkse beheerskosten vloeien voort uit de overeenkomst overgangsregeling Awbz-zorg buitenland, die het CAK heeft afgesloten met Zilveren Kruis.
De beheerskosten zijn rechtmatig indien deze kosten in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
De internationale regelingen zorgen er onder andere voor dat mensen die zich binnen de EU/EER en Zwitserland of tussen Nederland en de verdragslanden verplaatsen, hun ziektekostendekking niet verliezen.
Personen die in een ander EU-land of verdragsland wonen, hebben onder bepaalde omstandigheden aanspraak op medische zorg in het woonland ten laste van Nederland. Nederland vergoedt de door het orgaan in het woonland vergoede zorg uit het verzekerde pakket van het woonland.
Voor deze zorg betaalt de verdragsgerechtigde een bijdrage die wordt geïnd door het CAK. Deze bijdrage bestaat uit inkomensafhankelijke bijdragen voor de Wlz en de Zvw en een nominale component. De hoogte van de verdragsbijdrage wordt gecorrigeerd met een woonlandfactor. Voor elk verdragsland geldt een aparte woonlandfactor. De woonlandfactor zorgt ervoor dat de hoogte van de verdragsbijdrage in overeenstemming is met de omvang en de kosten van het zorgpakket in het woonland van de verdragsgerechtigde.
Het CAK heeft naar aanleiding van een besluit van de staatsecretaris van Financiën – Toeslagen en Douane besloten opdracht te geven aan een verzoek van het Ministerie van VWS om vanaf het jaar 2021 uitvoering te gegeven aan de hersteloperatie KOT met betrekking tot de gedupeerden in de regeling bijdrage verdragsgerechtigden. Voor de nadere context bij de uitvoering en de verantwoording door het CAK wordt verwezen naar bijlage 4.
Het CAK is bevoegd orgaan in de zin van artikel 1 onderdeel q onder iii van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en bilaterale sociale zekerheidsverdragen (Verordening (EG) nr. 883/2004). In Titel III, Hoofdstuk 1 van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees parlement en de Raad van 16 september 2009 Tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (Verordening (EG) nr. 883/2004) zijn de relevante prestaties opgenomen. Het CAK is op grond van artikel 6.1.2, onder g, van de Wlz juncto artikel 69, tweede lid, van de Zvw belast met de inning van de verdragsbijdrage. Op grond van artikel 39, tweede lid, van de Zvw komen deze bijdragen ten gunste van het Zvf.
Daarnaast is de volgende wet- en regelgeving van toepassing:
Artikel 69 Zvw;
Regeling zorgverzekering (artikel 6.3.1 t/m 6.3.4);
Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1999;
Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 3 augustus 2015, houdende de aanwijzing van enige organen ingevolge Verordening (EG) nr. 883/2004;
Regeling van de Minister voor Medische Zorg van 9 november 2021, kenmerk 3260318-1015806-Z, houdende wijziging van de Regeling zorgverzekering in verband met het vaststellen van de woonlandfactoren voor het jaar 2022 ten behoeve van de gedifferentieerde berekening van de bijdrage voor verdragsgerechtigden;
Regeling van de Minister voor Medische Zorg van 16 november 2021, kenmerk 3262512-1016081-Z, houdende Regeling ter vaststelling van bedragen en percentages voor het 2022.
De toepasselijke bilaterale sociale zekerheidsverdragen betreffen:
Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Turkije inzake sociale zekerheid;8Het verdrag met Turkije regelt het recht op zorg van gepensioneerden in Turkije. Voorwaarde is dat gepensioneerden volgens het Nederlandse recht een aanspraak op verstrekkingen hebben. In de huidige situatie wordt aan deze voorwaarde niet voldaan, Omdat gepensioneerden niet in Nederland wonen of werken. Sinds 2006 ontbreekt daarmee de formele basis voor het recht op vergoeding van zorg en medische kosten. Een concreet voorstel tot wijziging van het Turks-Nederlandse verdrag ligt al sinds het jaar 2000 op tafel. Dit voorstel maakt vergoeding van zorg en medische kosten voor gepensioneerden in Turkije mogelijk. De betreffende wijziging is onderdeel van een breder pakket van sociale zekerheden dat dient te worden aangepast. Het CAK kan dit knelpunt niet zelfstandig oplossen en is hierbij afhankelijk van de ministeries van VWS en SZW. Het CAK handelt in deze situatie, in opdracht van het Ministerie van VWS en vooruitlopend op de inwerkingtreding van deze verdragswijziging, al wel in de geest van deze wijziging. Het Ministerie van VWS heeft aangegeven zich binnen haar mogelijkheden in te spannen om de verdragswijziging in werking te laten treden.
Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Marokko;9In het verdrag met Marokko is opgenomen dat het recht op vergoeding van zorg en medische kosten alleen geldt voor personen die verzekerd (of meeverzekerd) zijn op grond van de (niet meer bestaande) Ziekenfondswet. Hierdoor ontbreekt eveneens sinds 2006 de formele basis voor vergoeding van zorg en medische kosten. Het Ministerie van VWS is sinds 2007 bezig om de bepaling in het verdrag aan te passen. Ook hier is waarschijnlijk geen spoedig resultaat te verwachten. Het CAK kan dit knelpunt niet zelf oplossen.
Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië (geldt voor Bosnië-Herzegovina, Montenegro en Servië);
Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Tunesië inzake sociale zekerheid;
Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Kaapverdië inzake sociale zekerheid;
Verdrag tussen de regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de regering van Macedonië inzake sociale zekerheid.
Op 1 februari 2020 is het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk (VK) van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie in werking getreden (Terugtrekkingsakkoord). Dit Terugtrekkingsakkoord bevat de voorwaarden voor een ordelijk vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie. Op 30 december 2020 hebben de EU en het VK het Handels- en Samenwerkingsakkoord (HSA) gesloten. Het HSA regelt de relatie tussen de EU en het VK vanaf 1 januari 2021. De voor het CAK relevante bepalingen zijn grotendeels identiek aan de bepalingen van de Verordeningen (EG) nrs. 883/2004 en 987/2009.
Voor het incassoproces volgt het CAK het intern opgestelde debiteurenbeleid cluster Buitenland. Het debiteurenbeleid geeft onder meer aan hoe het CAK de opgelegde bijdragen moet incasseren en wanneer afboeking wegens oninbaarheid plaatsvindt.
Als het CAK voldoet aan de geldende wet- en regelgeving en de procedures zoals vastgelegd in het debiteurenbeleid en de bepalingen uit de Awb omtrent verjaring, is er sprake van een rechtmatige uitvoering van het inningsproces bijdrage verdragsgerechtigden.
De uit de ‘administratie en inning bijdrage verdragsgerechtigden (verzekeringskantoor)’ voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Het CAK vervult voor Nederland de taak van internationaal verbindingsorgaan op het gebied van de interstatelijke kostenafrekening. Die taak houdt in dat het CAK voor de Europese verordeningen en bilaterale sociale zekerheidsverdragen zorgdraagt voor de wederzijdse verrekening van de zorglasten die het gevolg zijn van de toepassing van de internationale regelingen.
Het CAK belast de door buitenlandse verbindingsorganen ingediende schuldvorderingen van Nederlandse verzekerden, bijvoorbeeld voor spoedeisende zorg tijdens een vakantie, door aan de Nederlandse zorgverzekeraars van betrokkenen. Het CAK registreert deze geldstroom via de balans vanwege het kostenneutrale karakter.
De zorglasten van verdragsgerechtigden komen ten laste van het Zvf. Deze groep bestaat uit personen die in het buitenland wonen, maar ten laste van Nederland in het woonland aanspraak hebben op medische zorg. Het betreft gepensioneerden/uitkeringsgerechtigden (en hun eventuele gezinsleden) en de (achtergebleven) gezinsleden van in Nederland Zvw-verzekeringsplichtigen.
De verrekeningen van de zorglasten met verdragslanden vinden zowel op basis van vaste bedragen als tegen werkelijk gemaakte kosten plaats. Dit is afhankelijk van wat de betreffende internationale regeling daarover bepaalt.
Lasten uit verrekeningen tegen werkelijke kosten of vaste bedragen komen geheel ten laste van het Zvf als het de groep verdragsgerechtigden betreft.
Baten op basis van werkelijke uitgaven komen geheel ten goede aan het Zvf.
Het kan voorkomen dat goedgekeurde buitenlandse declaraties met betrekking tot verdragsgerechtigden achteraf bezien (deels) moeten worden gecorrigeerd door een wijziging in de verzekeringspositie met terugwerkende kracht, als gevolg van de correcties met terugwerkende kracht door het buitenlandse verbindingsorgaan. Dit geeft een onzekerheid in de verantwoording waarbij gebruikersverantwoordelijkheid speelt ten aanzien van de juistheid, volledigheid en tijdigheid van de ingediende declaraties. Eventuele retrospectieve wijzigingen dienen naar aard en omvang te worden toegelicht.
Het CAK is op grond van alle onderstaand vermelde artikelen aangewezen als verbindingsorgaan voor Nederland. Dit betreft:
titel III, Hoofdstuk 1, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels, in de zin van artikel 1, tweede lid, onderdeel b, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels;
artikel 3 van het Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 3 augustus 2015, houdende de aanwijzing van enige organen ingevolge Verordening (EG) nr. 883/2004;
Zie paragraaf 4.2.9 Administratie en inning bijdrage verdragsgerechtigden(verzekeringskantoor) voor de toepasselijke bilaterale sociale zekerheidsverdragen.
De uit de ‘verrekeningen zorglasten met verdragslanden (verbindingsorgaan)’ voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Op grond van internationale regelingen hebben buitenlandse verzekerden die in Nederland wonen of werken recht op wettelijke medische zorg.
Het Orgaan van de woonplaats (zorgverzekeraar CZ is door het Ministerie van VWS aangewezen als Orgaan van de woonplaats) betaalt aan Nederlandse zorgaanbieders de kosten van zorg van de ten laste van verdragslanden verzekerde personen. Deze kosten brengt het Orgaan van de woonplaats in rekening bij het CAK als internationaal verbindingsorgaan voor Nederland. Het CAK brengt deze lasten op haar beurt in rekening bij de verdragslanden op basis van werkelijke kosten of vaste bedragen, afhankelijk wat van toepassing is.
In het geval van werkelijke kosten brengt het CAK evenveel in rekening bij de verdragslanden als dat zij aan het Orgaan van de woonplaats betaalt. Er zijn voor het CAK dus geen baten of lasten en de administratie loopt via de balans van het CAK.
In geval er wordt afgerekend op basis van vaste bedragen rekent het CAK af met de verdragslanden op basis van een vast bedrag per verdragsgerechtigde in Nederland. De lasten (te betalen aan het Orgaan van de woonplaats) zijn dan niet gelijk aan de opbrengsten (te ontvangen van de verdragslanden) waardoor een last- of bateverschil resteert dat respectievelijk ten laste of ten gunste van het Zvf komt.
Het CAK heeft als uitvoerder van de buitenlandtaak een overeenkomst gesloten met zorgverzekeraar CZ. Het CAK en CZ verhouden zich tot elkaar als ketenpartners en hebben in de overeenkomst afspraken met elkaar gemaakt over de samenwerking. Ook betaalt het CAK de beheerskosten van CZ. Volgens de overeenkomst wordt de verantwoording van CZ over de uitvoering door de taak van het Orgaan van de woonplaats voorzien van een controleverklaring van de externe accountant van het Orgaan van de woonplaats inzake de juistheid en volledigheid van de verantwoording en rechtmatigheid van de financiële stromen. Conform onderlinge afspraak wordt dit tijdig opgeleverd aan het CAK, uiterlijk op 31 mei van het jaar volgend op het verantwoordingsjaar. De NZa voert het toezicht uit op de verantwoording van CZ als Orgaan van de woonplaats en maakt daarbij gebruik van de werkzaamheden van de accountant van CZ.
Het CAK heeft ten aanzien van informatie die afkomstig is van CZ een gebruikersverantwoordelijkheid. Eventuele onzekerheden in de verkregen informatie van CZ dienen naar aard en omvang te worden beschreven en toegelicht in de bestuurlijke verantwoording door het CAK. Tevens treft het CAK waarborgen dat de contractuele bepalingen met Zilveren Kruis worden nageleefd.
CZ is voor de toepassing van Titel I, artikel 1 onderdeel r en Titel III, Hoofdstuk 1 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels en artikel 123 van de Zvw aangewezen als Orgaan van de woonplaats. In Titel III, Hoofdstuk 1 van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels zijn de relevante prestaties opgenomen. De grondslag voor de beheerskostenvergoeding is artikel 39, derde lid, onder e, van de Zvw. Artikel 2 van het Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 3 augustus 2015, houdende de aanwijzing van enige organen ingevolge Verordening (EG) nr. 883/2004;
Zie paragraaf 4.2.9Administratie en inning bijdrage verdragsgerechtigden (verzekeringskantoor) voor de toepasselijke bilaterale verdragen.
De uit de ‘verrekeningen zorglasten verdragslanden via Orgaan van de woonplaats’ voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Zorgverzekeraar CZ ontvangt voor de uitvoering van zijn taak als Orgaan van de woonplaats een vergoeding vanuit het Zvf. Het CAK is belast met de uitvoering van de buitenlandtaak en betaalt deze vergoeding aan CZ als Orgaan van de woonplaats en belast deze door aan het Zorginstituut als fondsbeheerder van het Zvf. De vergoeding vindt plaats op basis van prijs maal hoeveelheid van de zorgkosten van verdragsverzekerden die in Nederland wonen en elders verzekerd zijn. De prijs wordt jaarlijks door het CAK geïndexeerd en de aantallen worden door CZ aangeleverd. Hiervoor heeft het CAK een overeenkomst gesloten met CZ. Volgens de overeenkomst wordt de verantwoording over de uitvoering van deze taak van het Orgaan van de woonplaats voorzien van een controleverklaring van hun accountant inzake de juistheid en volledigheid van de verantwoording en rechtmatigheid van de financiële stromen. Conform onderlinge afspraak wordt dit tijdig opgeleverd aan het CAK, uiterlijk op 31 mei van het jaar volgend op het verantwoordingsjaar. De NZa voert het toezicht uit op de verantwoording van CZ als Orgaan van de woonplaats en maakt daarbij gebruik van de werkzaamheden van de accountant van CZ.
Het CAK heeft ten aanzien van de juistheid van de door CZ aangeleverde aantallen een gebruikersverantwoordelijkheid. Eventuele onzekerheden in de verkregen informatie van CZ dienen naar aard en omvang te worden beschreven en toegelicht in de bestuurlijke verantwoording door het CAK. Tevens treft het CAK waarborgen dat de contractuele bepalingen met CZ worden nageleefd.
Zie paragraaf 4.2.11Verrekeningen verdragslanden via Orgaan van de woonplaats (verbindingsorgaan).
De beheerskosten zijn rechtmatig indien deze kosten in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid, waaronder de contractuele bepalingen (juistheid prijzen).
Op grond van internationale regelingen hebben buitenlandse verzekerden en Nederlandse verdragsgerechtigden die tijdelijk in Nederland verblijven recht op wettelijke medische zorg. De uitvoering hiervan is in handen van het Orgaan van de verblijfplaats. Het Ministerie van VWS heeft zorgverzekeraar Zilveren Kruis aangewezen als Orgaan van de verblijfplaats voor Nederland. Daarnaast is Zilveren Kruis aangewezen als Bevoegd orgaan voor de zorg van Nederlandse verdragsgerechtigden die tijdelijk in Nederland verblijven (zie hiervoor verder paragraaf 4.2.14Verrekeningen Bevoegd orgaan voor tijdelijk verblijf Nederlandse verdragsgerechtigden).
Het CAK heeft een overeenkomst gesloten met Zilveren Kruis als Orgaan van de verblijfplaats. De verantwoording over de uitvoering van de taak van Orgaan van de verblijfplaats wordt door de externe accountant van Zilveren Kruis gecontroleerd en voorzien van een controleverklaring inzake de juistheid en volledigheid van de verantwoording en rechtmatigheid van de financiële stromen. De NZa voert het toezicht uit op de verantwoordingen van Zilveren Kruis als Orgaan van de verblijfplaats en Bevoegd orgaan voor tijdelijk verblijf van Nederlandse verdragsgerechtigden en maakt daarbij gebruik van de werkzaamheden van de accountant van Zilveren Kruis.
Het Orgaan van de verblijfplaats betaalt aan zorginstellingen de kosten van zorg van de ten laste van verdragslanden verzekerde personen. Deze kosten brengt zij in rekening bij het CAK als internationaal verbindingsorgaan voor Nederland. Het CAK brengt deze lasten op haar beurt in rekening bij de verdragslanden.
Zorgaanbieders die zorg hebben verleend aan tijdelijk in Nederland verblijvende buitenlandse verzekerden en Nederlandse verdragsgerechtigden, declareren de kosten bij Zilveren Kruis. De kosten voor buitenlands verzekerden worden via het CAK als verbindingsorgaan in rekening gebracht bij de buitenlandse verbindingsorganen.
Het CAK heeft ten aanzien van informatie die afkomstig is van Zilveren Kruis een gebruikersverantwoordelijkheid. Eventuele onzekerheden in de verkregen informatie van Zilveren Kruis dienen naar aard en omvang te worden beschreven en toegelicht in de bestuurlijke verantwoording door het CAK. Tevens treft het CAK waarborgen dat de contractuele bepalingen met Zilveren Kruis worden nageleefd.
Zilveren Kruis is voor de toepassing van artikel 1 onderdeel r en Titel III, Hoofdstuk 1 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels en artikel 123 van de Zvw aangewezen als Orgaan van de verblijfplaats. In Titel III, Hoofdstuk 1 van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels zijn de relevante prestaties opgenomen. De grondslag voor de beheerskostenvergoeding is artikel 39, derde lid, onder e, van de Zvw. Artikel 2 van het Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 3 augustus 2015, houdende de aanwijzing van enige organen ingevolge Verordening (EG) nr. 883/2004;
Zie paragraaf 4.2.9Administratie en inning bijdrage verdragsgerechtigden (verzekeringskantoor) voor de toepasselijke bilaterale verdragen.
De uit de ‘verrekeningen zorglasten verdragslanden via Orgaan van de verblijfplaats’ voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Het Ministerie van VWS heeft Zilveren Kruis aangewezen als Bevoegd orgaan voor het verlenen en vergoeden van verstrekkingen tijdens een tijdelijk verblijf in Nederland voor de zorg van Nederlandse verdragsgerechtigden. Verstrekkingen komen ten laste van het Zvf. Het CAK heeft een overeenkomst gesloten met Zilveren Kruis als voornoemd Bevoegd orgaan van de verblijfplaats.
Het CAK heeft ten aanzien van informatie die afkomstig is van Zilveren Kruis een gebruikersverantwoordelijkheid. Eventuele onzekerheden in de verkregen informatie van Zilveren Kruis dienen naar aard en omvang te worden beschreven en toegelicht in de bestuurlijke verantwoording door het CAK. Tevens treft het CAK waarborgen dat de contractuele bepalingen met Zilveren Kruis worden nageleefd en dat een accountant een controleverklaring verstrekt inzake de juistheid en volledigheid van de verantwoording en rechtmatigheid van de financiële stromen. De NZa oefent het toezicht uit op de verantwoordingen van Zilveren Kruis als Orgaan van de verblijfplaats en Bevoegd orgaan voor tijdelijk verblijf van Nederlandse verdragsgerechtigden.
Zilveren Kruis is voor de toepassing van artikel 1 onderdeel q onder iii en Titel III, Hoofdstuk 1 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels aangewezen als Bevoegd orgaan voor tijdelijk verblijf van Nederlandse verdragsgerechtigden. In Titel III, Hoofdstuk 1 van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels zijn de relevante prestaties opgenomen. De grondslag voor de beheerskostenvergoeding is artikel 39, derde lid, onder e van de Zvw. Artikel 1 van het Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 3 augustus 2015, houdende de aanwijzing van enige organen ingevolge Verordening (EG) nr. 883/2004.
De uit de ‘verrekening zorglasten Bevoegd orgaan voor tijdelijk verblijf van Nederlandse verdragsgerechtigden’ voortvloeiende baten en lasten, activa en passiva van de financiële stromen zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Zilveren Kruis ontvangt voor de uitvoering van zijn taken als Orgaan van de verblijfplaats en Bevoegd orgaan voor tijdelijk verblijf van Nederlandse verdragsgerechtigden een vergoeding vanuit het Zvf. Het CAK betaalt deze vergoedingen aan Zilveren Kruis en belast deze door aan het Zorginstituut als fondsbeheerder van het Zvf. Het CAK heeft hiervoor een overeenkomst gesloten met Zilveren Kruis.
Het CAK heeft ten aanzien van informatie die afkomstig is van Zilveren Kruis een gebruikersverantwoordelijkheid. Eventuele onzekerheden in de verkregen informatie van Zilveren Kruis dienen naar aard en omvang te worden beschreven en toegelicht in de bestuurlijke verantwoording door het CAK. Tevens treft het CAK waarborgen dat de contractuele bepalingen met Zilveren Kruis worden nageleefd en dat een accountant een controleverklaring verstrekt inzake de juistheid en volledigheid van de verantwoording en rechtmatigheid van de financiële stromen. De NZa oefent het toezicht uit op de verantwoordingen van Zilveren Kruis als Orgaan van de verblijfplaats en Bevoegd orgaan voor tijdelijk verblijf van Nederlandse verdragsgerechtigden.
Zie paragraaf 4.2.13 Verrekening zorglasten verdragslanden via Orgaan van de verblijfplaats en paragraaf 4.2.14 Verrekening zorglasten Bevoegd orgaan voor tijdelijk verblijf Nederlandse verdragsgerechtigden.
De beheerskosten zijn rechtmatig indien deze kosten in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid, waaronder de contractuele bepalingen.
Het CAK is belast met het vorderen van gelden op zorgverzekeraars inzake de kosten die voor Nederlandse verdragsgerechtigden zijn gemaakt op grond van verdragen. De kosten die het CAK bij de zorgverzekeraars in rekening brengt zijn gelijk aan de kosten die Nederlandse verdragsgerechtigden hebben gemaakt op grond van verdragen. Er zijn voor het CAK dus geen baten of lasten en de administratie loopt over de balans van het CAK.
Het CAK is door haar taak als verbindingsorgaan (zie paragraaf 4.2.10Verrekeningen zorglasten met verdragslanden (verbindingsorgaan)) onder meer belast met het vorderen van gelden op zorgverzekeraars inzake bilaterale sociale zekerheidsverdragen. Regels hierover zijn te vinden in Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (artikel 35 en 41) en Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels (artikel 66, tweede lid, en artikel 67). Artikel 3 van het Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 3 augustus 2015 houdende de aanwijzing van enige organen ingevolge Verordening (EG) nr. 883/2004.
Zie paragraaf 4.2.9Administratie en inning bijdrage verdragsgerechtigden voor de toepasselijke bilaterale sociale zekerheidsverdragen.
De uit de vorderingen op zorgverzekeraars inzake verdragen voortvloeiende activa en passiva zijn rechtmatig indien deze in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid.
Het CAK financiert op grond van een overeenkomst met de SVB de Bureaus voor Sociale Zaken (de sociaal attachés) mee. De sociaal attachés waar het CAK gebruik van maakt, zijn gevestigd in Marokko, Turkije en Spanje. De attachés zijn in dienst van de SVB en voeren in opdracht van Nederlandse uitvoeringsinstellingen diensten uit op het terrein van de sociale zekerheid. Zij geven lokaal informatie over de Nederlandse sociale verzekeringen, waaronder de Zvw, en treden daarmee voor het CAK op als lokaal aanspreekpunt voor wat betreft de verdragsgerechtigden die in deze landen wonen of (tijdelijk) verblijven.
De SVB krijgt hiervoor een vergoeding uit het Zvf. Afhankelijk van de activiteiten die de sociaal attachés uitvoeren voor het CAK wordt het bedrag van de beheerskosten vastgesteld en doorberekend aan het Zvf. De SVB dient hiervoor facturen in bij het CAK.
De verantwoording voor deze geldstroom bestaat uit ingediende facturen (op basis van een kostenopgave bijlage) door de SVB, waarop de SVB het factuurbedrag naar rato factureert aan de verschillende Nederlandse uitvoeringsinstellingen, waaronder het CAK, voor wat betreft de activiteiten (aantallen geleverde prestaties) die de sociaal attachés voor de betreffende uitvoeringsorganisatie hebben verricht. Op de betrouwbaarheid van de inhoud van de ingediende facturen door de SVB geldt een gebruikersverantwoordelijkheid voor het CAK. Eventuele onzekerheden in de verkregen informatie van de SVB dienen naar aard en omvang te worden beschreven en toegelicht in de bestuurlijke verantwoording door het CAK.
De daartoe gemandateerde functionarissen van het CAK beoordelen de ingediende facturen van de SVB zichtbaar op juistheid (voor zover mogelijk) conform de contractuele bepalingen tussen de SVB en het CAK en beslissen over de acceptatie en betaling daarvan ten laste van het Zvf.
De SVB ontvangt een vergoeding voor de activiteiten die sociaal attachés voor het CAK verrichten op basis van de Zvw (artikel 39, derde lid, onder e. Dit betreffen activiteiten in het kader van de taken voortvloeiend uit artikel 69, eerste lid).
De beheerskosten zijn rechtmatig indien deze kosten in overeenstemming zijn met de in het bovengenoemde normenkader gestelde eisen op het gebied van juistheid, volledigheid en tijdigheid, waaronder de contractuele bepalingen.
Op 4 juni 2015 heeft het Europese Hof van Justitie (HvJ EU) uitspraak gedaan in de zaak Fischer-Lintjens. De uitspraak ziet toe op de toepassing van de aanwijsregels van Verordening (EEG) nr. 1408/71, de rechtsvoorganger van Verordening (EG) nr. 883/2004, met betrekking tot de ziektekostendekking voor gepensioneerden. Nederland werd in die casus, door de toekenning met terugwerkende kracht van een wettelijk pensioen, bevoegd om op te komen voor de ziektekosten met ingang van de ingangsdatum van het pensioen. Er ontstond echter een hiaat in de ziektekostendekking voor betrokkene, doordat de Zvw het sluiten van een zorgverzekering met terugwerkende kracht beperkt. Een zorgverzekering kan immers hooguit vier maanden terugwerken tot het moment waarop de verzekeringsplicht ontstond. Het HvJ EU oordeelde dat dit hiaat in de ziektekostendekking in strijd is met het Europese recht. De uitspraak is van toepassing op alle gevallen waarin iemand met toepassing van de aanwijsregels met terugwerkende kracht onder de Nederlandse socialezekerheidswetgeving valt.
Vooruitlopend op een wettelijke regeling heeft de voorzitter van de Raad van Bestuur van het CAK een volmacht (opdrachtbrief van het Ministerie van VWS met kenmerk 1236218-168051-Z van 16 november 2017, Besluit volmacht CAK Zorgkostendekking retroactief internationaal van 16 november 2017) van de Minister van VWS gekregen om in gevallen als deze namens de Staat vaststellingsovereenkomsten te sluiten met betrokken personen, de zogenaamde Vrijwillige overeenkomst zorgkostendekking (VOZD). De burger beslist zelf of hij een overeenkomst sluit. De vergoede zorgkosten worden gedekt vanuit het Zvf, de geïnde bijdrage komt ten gunste van het Zvf (artikel 39 van de Zorgverzekeringswet).
Een wettekst is ingediend voor opname in de veegwet van 2023, met mogelijke inwerkingtreding per 1 januari 2024. Tot het moment van de inwerkingtreding van deze regeling zijn de uit de VOZD regeling voortvloeiende baten en lasten en activa en passiva rechtmatig indien deze voldoen aan de volmacht zoals verstrekt door het Ministerie van VWS.
Artikel 4
Rechtmatigheidskader
Onderdeel van Model Jaarverslaggeving CAK bestuurlijke verantwoording burgerregelingen 2022· Gezondheidsrecht en farmaceutisch recht
Deze tekst geldt sinds 28 maart 2023
Verwijzingen
- artikel 9a
- artikel 18a
- artikel 1
- artikel 6
- artikel 39
- artikel 34a
- artikel 5
- artikel 67
- artikel 5
- artikel 39
- artikel 6
- artikel 5
- artikel 39
- artikel 66
- artikel 18f
- artikel 6
- artikel 1
- artikel 6
- artikel 39
- artikel 6
- artikel 6
- artikel 3b
- artikel 69
- artikel 57
- artikel 7a
- artikel 39 van de Zorgverzekeringswet
- artikel 1
- artikel 122a
- artikel 70
- artikel 6
- artikel 39
- artikel 35
- artikel 5
- artikel 69
- artikel 6
- artikel 1
- artikel 18e
- artikel 122a
- artikel 39
- artikel 6
- artikel 3
- artikel 18a
- artikel 1
- artikel 10
- artikel 6