Art. 3 Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van Roemenië inzake internationaal vervoer over de weg

1. Elk van de Verdragsluitende Partijen kan een op het grondgebied van de staat van de andere Verdragsluitende Partij gevestigde vervoerder toestaan vervoer van goederen of personen te verrichten: tussen een plaats op het grondgebied van haar staat en een plaats buiten dat grondgebied, in doorvoer over het grondgebied van haar staat, op grond van vergunningen, tenzij door de Gemengde Commissie anders overeengekomen, die worden afgegeven door de bevoegde autoriteiten van elke Verdragsluitende Partij. 2. Vergunningen zijn niet vereist voor de onderstaande soorten vervoer of voor ritten met onbeladen voertuigen gemaakt in verband met zulk vervoer: vervoer van post als publieke dienst; vervoer van voertuigen die zijn beschadigd of onklaar geraakt; begrafenisvervoer; eigen vervoer; vervoer van levende have in speciale voertuigen; vervoer van medische goederen en uitrusting, vereist in noodgevallen, met name bij natuurrampen; vervoer van goederen met een motorvoertuig waarvan het toegestane totaalgewicht, met inbegrip van dat van de aanhangwagen, niet meer bedraagt dan 6 ton of waarvan het toegestane laadvermogen, met inbegrip van dat van de aanhangwagen, niet groter is dan 3,5 ton; een onbeladen rit van een reserve-voertuig dat gestuurd wordt om de plaats in te nemen van een voertuig dat in het gebied van de staat van de andere Verdragsluitende Partij onklaar is geraakt, en de voortzetting van het vervoer door het reserve-voertuig onder dekking van de vergunning die uitgegeven is op naam van het voertuig dat onklaar is geraakt; vervoer van goederen en kunstvoorwerpen bestemd voor beurzen en tentoonstellingen; vervoer van goederen en uitrusting uitsluitend voor reclame- en informatie-doeleinden; vervoer van goederen, accessoires en dieren van of naar theater-, muziek-, film-, sportevenementen of circusvoorstellingen, beurzen of festiviteiten, en goederen bestemd voor radio-opnames, of voor film- of televisie-produkties. 3. Een vervoerder mag geen cabotage verrichten, tenzij hij daartoe speciale toestemming heeft verkregen van de bevoegde autoriteiten van de staat van de Verdragsluitende Partij binnen wiens grondgebied de cabotage plaatsvindt.

Toegang tot de markt

Rechtspraak bij dit artikel