Art. 3 Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Moldavië inzake internationaal vervoer over de weg

1. Elk der Verdragsluitende Partijen kan een op het grondgebied van de andere Verdragsluitende Partij gevestigde vervoerder toestaan vervoer van goederen of personen te verrichten: tussen een plaats op haar grondgebied en een plaats buiten dat grondgebied, en in doorvoer over haar grondgebied, op grond van vergunningen, die worden afgegeven door de bevoegde autoriteiten of andere gemachtigde organisaties van elke Verdragsluitende Partij, tenzij door de Gemengde Commissie anders overeengekomen. 2. In geen geval zijn vergunningen vereist voor de onderstaande soorten vervoer of voor ritten met onbeladen voertuigen gemaakt in verband met zulk vervoer: vervoer van post als openbare dienst; vervoer van voertuigen die zijn beschadigd of onklaar geraakt; vervoer van goederen in motorvoertuigen waarvan het toegestane gewicht in beladen toestand, met inbegrip van dat van aanhangwagens, niet meer is dan 6 ton of waarvan het toegestane gewicht aan lading, met inbegrip van dat van aanhangwagens, niet meer is dan 3,5 ton; vervoer van medische goederen en uitrusting of andere goederen vereist in noodgevallen, met name bij natuurrampen; vervoer van verhuisgoederen; vervoer van goederen en uitrusting voor beurzen en tentoonstellingen; vervoer van voertuigen, renpaarden en sportuitrusting bedoeld voor sportevenementen; vervoer van toneeldecors en rekwisieten, muziekinstrumenten en uitrusting voor radio- en televisie-uitzendingen of voor het maken van films, alsmede voor circusvoorstellingen; vervoer voor lijkbezorging; de eerste onbeladen rit van voertuigen, aangeschaft voor vervoer voor een van de Verdragsluitende Partijen. 3. Een vervoerder mag geen cabotage verrichten, tenzij hij daartoe speciale toestemming heeft verkregen van de bevoegde autoriteiten of een andere gemachtigde organisatie van elke Verdragsluitende Partij.

Toegang tot de markt

Rechtspraak bij dit artikel