Art. 48 Algemeen Postverdrag — Eindkosten. Bepalingen die van toepassing zijn op uitwisselingen tussen industrielanden

1. De vergoeding voor briefpostzendingen, met inbegrip van partijenpost, met uitsluiting van M-zakken, wordt vastgesteld door middel van toepassing van de bedragen per zending en per kilogram die de verwerkingskosten in het land van bestemming weergeven; deze kosten moeten in verhouding staan tot de binnenlandse tarieven. De berekening van de bedragen vindt plaats onder de in de Regeling Brievenpost vermelde voorwaarden. 2. Voor de jaren 2001 tot en met 2003 kunnen de bedragen per zending en per kilogram niet meer bedragen dan die welke zijn berekend op basis van 60% van de heffing voor een brief van 20 gram in het binnenlandse stelsel, noch de volgende bedragen te boven gaan: voor het jaar 2001: 0,158 BTR per zending en 1,684 BTR per kilogram; voor het jaar 2002: 0,172 BTR per zending en 1,684 BTR per kilogram; voor het jaar 2003: 0,215 BTR per zending en 1,684 BTR per kilogram. 3. Voor de jaren 2004 en 2005 stelt de Postraad het uiteindelijke percentage vast van de voor elk industrieland geldende tarieven, afhankelijk van de verhoudingen tussen de kosten en de tarieven van elk land. 4. Voor het tijdvak 2001 tot en met 2005 kunnen de toe te passen bedragen niet lager zijn dan 0,147 BTR per zending en 1,491 BTR per kilogram. 5. Het voor M-zakken toe te passen bedrag is 0,653 BTR per kilogram. Voor de vergoeding van de eindkosten worden M-zakken van minder dan 5 kilogram beschouwd als wegende 5 kilogram. 6. De postdienst van bestemming is gerechtigd een aanvullende vergoeding van 0,5 BTR per zending te heffen voor de bestelling van aangetekende zendingen en van 1 BTR per zending voor de bestelling van zendingen met waardeaangifte. 7. De bepalingen tussen industrielanden zijn van toepassing op elk ontwikkelingsland dat verklaart zich hieraan te willen conformeren en dat wenst voor de werking van de bepalingen van de artikelen 48 tot en met 50 en van die van de Regeling Brievenpost die daarop betrekking hebben, te worden beschouwd als een industrieland.

Rechtspraak bij dit artikel