Art. 5 Akkoord tussen de Nederlandse Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de Belgische Minister van Sociale Voorzorg inzake ziekengeld-, moederschaps- en invaliditeitsverzekering

1. Ingeval een werknemer die ziekengeld of invaliditeitsuitkering van één van beide landen geniet verzekerd is ingevolge de wetgeving inzake de ziekengeldverzekering van het andere land, zijn bij toeneming van de arbeidsongeschiktheid de volgende bepalingen van toepassing: indien de werknemer voldoet aan de in de wetgeving van het land waar hij laatstelijk verzekerd is, gestelde voorwaarden voor het ingaan van het recht op ziekengeld, verleent het orgaan van dit laatste land een uitkering overeenkomstig de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling ongeacht de vraag of de toeneming van de arbeidsongeschiktheid veroorzaakt wordt door dezelfde dan wel door een andere aandoening dan die welke aanleiding heeft gegeven tot het verlenen van de oorspronkelijke uitkering; het orgaan dat de oorspronkelijke uitkering verleende, bepaalt overeenkomstig de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling het bedrag waarop de werknemer recht heeft, daarbij rekeninghoudend met de toeneming van de arbeidsongeschiktheid; indien het bedrag van de onder b) bedoelde uitkering groter is dan het bedrag van de uitkering van de wettelijke regeling van het land waar de werknemer laatst verzekerd was, is het orgaan dat de oorspronkelijke uitkering verleende, slechts verplicht hem een aanvulling welke gelijk is aan het verschil tussen bedoelde bedragen, te verlenen; indien het bedrag van de onder b) bedoelde uitkering lager is dan of gelijk aan het bedrag van de onder a) bedoelde uitkering verleent het orgaan dat de oorspronkelijke uitkering toekende, geen enkele uitkering meer. In dat geval zijn de uitkeringen uitsluitend verschuldigd door het orgaan van het land waar de werknemer laatst verzekerd was; ter bepaling van het bedrag van de aanvulling, bedoeld onder c), worden de in aanmerking te nemen daguitkeringen ingevolge de wettelijke regelingen van beide landen uitgedrukt in functie van het aantal dagen per week waarover uitkering wordt verleend ingevolge de wettelijke regeling die wordt toegepast door het orgaan dat gehouden is de aanvulling te verlenen; ter bepaling van het bedrag van de aanvulling, bedoeld onder c), vindt de omrekening van de in de nationale muntsoorten luidende bedragen plaats in overeenstemming met artikel 107, lid 1 van de Verordening nr. 574/72 van de Raad van Europese Gemeenschappen van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening nr. 1408/71 van 14 juni 1971, of met de latere bepalingen die dit artikel wijzigen; indien het bedrag van de onder a) bedoelde uitkering door stijging van kosten van levensonderhoud of door schommelingen van het loonpeil met een bepaald percentage wordt gewijzigd, blijft het bedrag van de aanvulling, bedoeld onder c), ongewijzigd. Wanneer het bedrag van de onder b) bedoelde uitkering door stijging van kosten van levensonderhoud of door schommelingen van het loonpeil met een bepaald percentage wordt gewijzigd, wordt dit percentage rechtstreeks in de aanvulling, bedoeld onder c), verwerkt; de bepalingen van de Belgische en de Nederlandse wetgeving, die aan het genieten van ziekengeld- of invaliditeitsuitkering voordelen en verplichtingen ingevolge andere sociale verzekeringswetten verbinden, gelden niet ten aanzien van de aanvulling, bedoeld onder c); de voorgaande bepalingen van dit artikel zijn niet van toepassing wanneer de toeneming van de arbeidsongeschiktheid aanleiding is tot vergoedingen ingevolge de Belgische arbeidsongevallen- of beroepsektenverzekering. In dat geval worden de oorspronkelijke Nederlandse uitkeringen voortgezet alsof de arbeidsongeschiktheid niet is toegenomen. 2. De Technische Commissie kan voor de toepassing van het eerste lid van dit artikel nadere regelen treffen.

Artikel 5

Verwijzingen

Rechtspraak bij dit artikel