Art. VII Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel — Bepaling van de belastbare in- en uitvoerwaarde

1. De verdragsluitende partijen erkennen de deugdelijkheid van de algemene beginselen ter bepaling der belastbare in- en uitvoerwaarde, neergelegd in de volgende leden van dit artikel, en zij verbinden zich deze beginselen toe te passen ten aanzien van alle produkten welke bij in- of uitvoer zijn onderworpen aan douanerechten of andere heffingen of beperkingen welke op enige wijze zijn gebaseerd op of afhankelijk zijn van de waarde. Bovendien stellen zij op verzoek van een andere verdragsluitende partij in het licht van genoemde beginselen een onderzoek in naar de werking van hun wetten en regelingen terzake van de bepaling van de belastbare in- en uitvoerwaarde. De VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN kunnen aan verdragsluitende partijen verzoeken verslag uit te brengen omtrent de door hen ingevolge de bepalingen van dit artikel genomen maatregelen. 2. De belastbare invoerwaarde van goederen dient te zijn gebaseerd op de werkelijke waarde van het goed waarvan het recht wordt geheven, of op de werkelijke waarde van een overeenkomstig goed, en mag niet zijn gebaseerd op de waarde van goederen van binnenlandse oorsprong of op willekeurig vastgestelde of fictieve waarden. Onder de „werkelijke waarde” dient te worden verstaan de prijs waartegen, op een door de wetgeving van het importerende land te bepalen tijd en plaats, de geïmporteerde goederen of overeenkomstige goederen bij normale handelstransacties en bij volledige vrije mededinging worden verkocht of ten verkoop aangeboden. Voor zover de prijs van deze of overeenkomstige goederen afhangt van de verhandelde hoeveelheid bij een bepaalde transactie, dient de in aanmerking komende prijs steeds te worden berekend naar (i) vergelijkbare hoeveelheden of (ii) hoeveelheden welke voor de importeurs ten minste even gunstig zijn als die waarin het merendeel der goederen in het handelsverkeer tussen de invoerende en uitvoerende landen wordt verkocht. Wanneer de werkelijke waarde niet overeenkomstig het bepaalde sub (b) van dit lid kan worden vastgesteld, dient de belastbare in- of uitvoerwaarde te worden gebaseerd op het ten naaste bij als gelijkwaardig vast te stellen bedrag. 3. In de belastbare in- en uitvoerwaarde van enig ingevoerd produkt dient niet te worden begrepen het bedrag van een in het land van oorsprong of uitvoer geldende binnenlandse belasting waarvan het ingevoerde produkt is vrijgesteld of waarvan restitutie is of zal worden verleend. 4. Voor zover niet anders in dit lid is bepaald, wordt in gevallen waarin het voor de toepassing van lid 2 van dit artikel nodig is, dat een verdragsluitende partij een in de valuta van een ander land luidende prijs omrekent in eigen valuta, de te gebruiken omrekeningskoers voor elke valuta gebaseerd op de pari-waarde zoals deze is vastgesteld overeenkomstig de Overeenkomst betreffende het Internationale Monetaire Fonds of op de door het Fonds erkende wisselkoers, of op de pari-waarde zoals vastgesteld bij speciale valutaovereenkomst ingevolge artikel XV van deze Overeenkomst. Wanneer zulk een pari-waarde of erkende wisselkoers ontbreekt, dient de omrekeningskoers werkelijk overeen te komen met de gangbare waarde van die valuta bij handelstransacties. De VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN formuleren in overeenstemming met het Internationale Monetaire Fonds regels voor de omrekening door verdragsluitende partijen van alle vreemde valuta waarvoor overeenkomstig de Overeenkomst betreffende het Internationale Monetaire Fonds veelvoudige wisselkoersen worden aangehouden. Iedere verdragsluitende partij mag voor de toepassing van lid 2 van dit artikel ten aanzien van zulke vreemde valuta's bedoelde regels toepassen in plaats van de pari-waarden te gebruiken. Zolang deze regels nog niet door de VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN zijn aangenomen, mag iedere verdragsluitende partij voor de toepassing van lid 2 van dit artikel ten aanzien van zulk een vreemde valuta regels voor de omrekening volgen die het oogmerk hebben de waarde van deze valuta in handelstransacties nauwkeurig weer te geven. Geen bepaling in dit lid mag zo worden uitgelegd, dat zij een verdragsluitende partij zou verplichten de op de dag van het sluiten van deze Overeenkomst in haar gebied geldende wijze van omrekening voor douanedoeleinden te wijzigen, indien deze wijziging in het algemeen een verhoging van verschuldigde rechten ten gevolge zou hebben. 5. Vaststaande grondslagen en methoden dienen te worden aangewend voor de waardebepaling van produkten, onderworpen aan rechten of andere heffingen of beperkingen die op enigerlei wijze zijn gebaseerd op of afhankelijk zijn van de waarde, en hieraan dient voldoende bekendheid te worden gegeven teneinde de handelaren in staat te stellen de aan te geven waarde bij in- of uitvoer met een redelijke mate van zekerheid te schatten. De Engelse en Franse tekst van de Overeenkomst is oorspronkelijk gepubliceerd in Stb.1950/K 440. De vertaling is gepubliceerd in Stb.1950/K 440. De Overeenkomst wordt voorlopig toegepast per 1 januari 1948, zie Trb. 1951/53. Het verdrag is aangevuld en gewijzigd door de in rubriek J van Trb. 1954/129 en rubriek J van Trb. 1956/29 genoemde Protocollen, Overeenkomsten, etc.

Rechtspraak bij dit artikel