Art. 3 Verdrag betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging van buitenlandse vonnissen in burgerlijke of handelszaken

1. In dit verdrag wordt verstaan onder: „verweerder”: een persoon tegen wie de vordering of tegenvordering in de staat van herkomst is ingesteld; „vonnis”: een beslissing ten gronde van een gerecht, ongeacht de daaraan gegeven benaming, met inbegrip van een beschikking of een bevel, en een vaststelling van de proceskosten door het gerecht (met inbegrip van een functionaris van het gerecht), mits de vaststelling betrekking heeft op een beslissing ten gronde die uit hoofde van dit verdrag kan worden erkend of ten uitvoer kan worden gelegd. Een tussentijdse bewarende maatregel is geen vonnis. 2. Een entiteit of persoon, niet zijnde een natuurlijke persoon, wordt geacht haar of zijn gewone verblijfplaats te hebben in de staat: waar haar of zijn statutaire zetel is gevestigd; uit hoofde van het recht waarvan zij of hij is opgericht; waar haar of zijn hoofdbestuur is gevestigd, of waar haar of zijn hoofdvestiging zich bevindt.

Definities

Rechtspraak bij dit artikel