Als een algemene voorziening geen voldoende oplossing biedt of niet aanwezig is, of als naast een algemene voorziening nog andere vervoersvoorzieningen nodig zijn, geldt het primaat van het collectief vervoer. Als gevolg van dit primaat komt een persoon die ten gevolge van ziekte of gebrek het openbaar vervoer niet kan bereiken of geen gebruik kan maken van het openbaar vervoer allereerst – indien dit medisch (of eventueel psychosociaal) mogelijk is – in aanmerking voor collectief vervoer.
De Centrale Raad van Beroep heeft op 28 oktober 2009 in een aantal uitspraken (08/7031 Wmo, 08/7118 Wmo, 08/7382 Wmo) bepaald dat het primaat van het collectief vervoer als zodanig niet in strijd is met de artikelen 4 en 5 van de Wmo. Tegelijkertijd heeft de Centrale Raad van Beroep echter ook aangegeven dat de gemeente wel altijd dient te onderzoeken of het collectief vervoer in het individuele geval een voldoende compenserende voorziening is. Behalve een onderzoek naar de beperkingen, dient ook rekening gehouden te worden met de persoonskenmerken en vervoersbehoefte van de individuele aanvrager. Het college zal de beperkingen moeten inventariseren en daarbij moeten nagaan hoe de vervoersmogelijkheden van het collectief vervoer zich verhouden tot de kenmerken van de aanvrager, zijn beperkingen en zijn vervoersbehoeften. Dit tegen de achtergrond van de vraag welke voorziening in het concrete individuele geval leidt tot het behouden of het bevorderen van de zelfredzaamheid van de belanghebbende en zijn of haar deelname aan het maatschappelijke verkeer. Het college zal verder rekening moeten houden met de capaciteit van de aanvrager om uit een oogpunt van kosten zelf in (vervoers)maatregelen te voorzien. Samengevat: primaat aan het collectief vervoer verlenen is toegestaan, maar steeds zal onderzocht moeten worden of de aanvrager daarmee in staat wordt gesteld om voldoende te participeren.
Hoofdstuk 6
Artikel 6.1.2
Primaat collectief vervoer
Onderdeel van Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Borsele 2012