Iedere woningzoekende kan bij een corporatie een aanvraag indienen ter verkrijging van een urgentieverklaring.
Een urgentieverklaring wordt verleend aan een huishouden:
dat zich in een woonnoodsituatie bevindt en;
die niet door betrokkene zelf is veroorzaakt of kon worden voorkomen en;
die niet door betrokkene zelf kan worden opgelost.
Om voor urgentie in aanmerking te komen moet aan deze drie criteria voldaan worden.
De urgentiecommissie kan zowel een regionale urgentie toekennen als in bepaalde omstandigheden een plaatsgebonden urgentie.
Wanneer de woonnoodsituatie voorzienbaar was, dan wordt bij de beoordeling van urgentie meegewogen welke acties het huishouden heeft ondernomen om de dreigende woonnoodsituatie te voorkomen of de gevolgen daarvan te verminderen.
De woningzoekende die op grond van een urgentieverklaring bij voorrang een passende woning krijgt aangeboden, mag deze niet weigeren. Bij weigering beslist de urgentiecommissie of als gevolg van de weigering de betreffende woningzoekende zijn/haar urgentie verliest. Wanneer een woningzoekende een woonnoodsituatie ziet aankomen, maar als regulier woningzoekende een woning weigert, kan dit als verwijtbaar worden aangemerkt. Dit wordt meegenomen in de urgentieprocedure.
Een aanvraag ter verkrijging van een urgentieverklaring wordt pas in behandeling genomen nadat de aanvrager een financiële bijdrage in de kosten van behandeling ervan heeft voldaan.
De hoogte van de financiële bijdrage wordt vastgesteld door de Stadsregioraad en weergegeven in het Uitvoeringsdocument.
In de herhuisvesting van herstructureringsurgenten wordt voorzien buiten toepassing van het urgentiebeleid. Herstructureringskandidaten krijgen een aanbod voor bemiddeling van de corporatie, die herstructureert. Herstructureringskandidaten die zelf op zoek gaan naar woonruimte, hebben voorrang in de hele regio, ook boven andere urgenten.