Onder de van toepassing zijnde bijstandsnorm, worden de bijstandsnormen, zoals bedoeld in de artikelen 20, 21, 22 en 23 Participatiewet - zonder toepassing van de kostendelersnorm - verstaan.
Onverminderd artikel 10 is in het inkomen tot 110% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm geen draagkracht aanwezig.
Van het inkomen tussen 110% en 140% van de toepasselijke bijstandsnorm wordt 35% als draagkracht in aanmerking genomen;
Van het inkomen vanaf 140% van de toepasselijke bijstandsnorm wordt 50% als draagkracht in aanmerking genomen;
In geval van bijzondere bijstand voor woonkosten en kosten levensonderhoud: Van het inkomen hoger dan de toepasselijke bijstandsnorm, zoals bedoeld in de artikelen 20, 21, 22 en 23 Participatiewet, wordt het meerdere voor 100% als draagkracht in aanmerking genomen.
Toelichting toepassing kostendelersnorm In de Participatiewet is de kostendelersnorm opgenomen (artikel 22a Participatiewet) Als gevolg daarvan is de geldende bijstandsnorm voor kostendelers lager dan voorheen, waardoor men bij toepassing van de kostendelersnorm in de draagkrachtberekening, ook sneller op ‘draagkracht’ uitkomt.
De kostendelersnormen zijn bedoeld om optredende schaalvoordelen ten aanzien van de algemeen noodzakelijke kosten van bestaan te verdisconteren. Met de toepassing van de kostendelersnorm voor de algemene bijstand worden die schaalvoordelen afdoende verrekend.
Niet-uitkeringsgerechtigden die de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan kunnen delen met medebewoners, hebben eveneens te maken met dit schaalvoordeel, zonder dat hiermee echter rekening wordt gehouden in hun inkomen. Hierdoor houden ze feitelijk meer middelen over voor uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende kosten van het bestaan.
Ondanks dit hebben de colleges besloten om bij niet-uitkeringsgerechtigden, voor het beoordelen van het recht op bijzondere bijstand, bij de draagkrachtberekening geen rekening te houden met het eventuele schaalvoordeel dat niet-uitkeringsgerechtigden hebben.
Het wel toepassen van de kostendelersnorm bij niet-uitkeringsgerechtigden zou namelijk ten eerste leiden tot een grote belasting in de uitvoering van de aanvragen bijzondere bijstand. Ten tweede heeft het niet toepassen van de kostendelersnorm als voordeel dat het financieel nog aantrekkelijker wordt om uit te stromen uit de bijstand. Ten derde heeft het niet toepassen van de kostendelersnorm als voordeel dat hiermee de armoedeval verder beperkt wordt.
Hoofdstuk
Artikel 12:
Draagkrachtpercentages
Onderdeel van Beleidsregels Participatiewet, IOAW, IOAZ, Bbz; Bijzondere bijstand Ridderkerk 2015