Voorliggende voorziening
De Zorgverzekeringswet (ZVW) (met het Besluit Zorgverzekering en de Regeling Zorgverzekering) is een passende en toereikende voorliggende voorzieningen voor medische behandelingen, medicijnen en hulpmiddelen. Jaarlijks wordt door de minister van Volksgezondheid vastgesteld welke zorg noodzakelijk is, welke medicijnen voorgeschreven kunnen worden en welke hulpmiddelen tot de noodzakelijke zorg horen. In het geval op grond van dit hoofdstuk bijstand wordt verleend, dient de aanvrager te beschikken over een aanvullende verzekering, voor zover op grond van de aanvullende verzekering een vergoeding of een hogere vergoeding voor de te verstrekken voorziening wordt verleend.
Al deze noodzakelijke zorg wordt opgenomen in de basisverzekering. De Zorgverzekeraars die de Zorgverzekeringswet uitvoeren hebben hier geen eigen beleidsvrijheid in. Als noodzakelijke zorg geweigerd wordt, staat de mogelijkheid van bezwaar en beroep open.
Op grond van art. 15 eerste lid Participatiewet bestaat er geen recht op bijstand voor kosten die onder de werking van deze en de hieronder beschreven voorliggende voorzieningen vallen.
Naast de basisverzekering zijn er aanvullende verzekeringen. Een aanvullende verzekering is geen wettelijke voorliggende voorziening, maar een particuliere verzekering voor kosten waarin mensen zelf horen te voorzien. Het wordt wel verwacht van mensen dat ze zich aanvullend verzekeren.
Het beleid ten aanzien van de volksgezondheid wijzigt regelmatig. De stelregel is dat alleen kosten die in de basisverzekering zijn opgenomen noodzakelijk zijn. Kosten die buiten de basisverzekering gelaten worden zijn uit het oogpunt van de volksgezondheid niet noodzakelijk.
Passend en toereikend
Al deze regelingen samen vormen een passend en toereikend systeem voor de noodzakelijke gezondheidszorg. Bijstandverlening voor medische kosten zal dan ook maar zelden nodig zijn omdat de kosten die buiten deze regelingen zijn gelaten niet noodzakelijk worden geacht.
De kosten van alternatieve geneeswijzen zijn doelbewust niet in de basisverzekering zijn opgenomen en dienen ze als niet noodzakelijke kosten te worden beschouwd. Er dient dan ook geen bijzondere bijstand voor alternatieve of antroposofische geneeswijzen verstrekt te worden. De reguliere gezondheidszorg waarborgt de gezondheid in voldoende mate.
Hoofdstuk 5
Artikel 5.1
Overig beleid inzake specifieke medische kosten
Onderdeel van Beleidsregel Bijzondere Bijstand Gemeente Oldebroek 2015