Een handhavingsbeschikking is een van de zwaarste besluiten die een bestuursorgaan kan nemen. Daarom worden hier strenge eisen aan gesteld. De bedragen kunnen weliswaar hoog oplopen, maar de slagkracht op korte termijn is gering. Dit komt door het legalisatiebeginsel, de voorbereidings- procedure en een scala aan bezwaar- en beroepsprocedures.
Een strafrechtelijke beschikking (de ‘bekeuring’ van de BOA) daarentegen is een middel dat direct inzetbaar is. Maar de lage bedragen (tot honderd euro) motiveren mensen soms onvoldoende om voortaan de overtreding niet meer te begaan.
Daarom hebben we de mogelijkheden verkend van de bestuurlijke boete. Deze kan bijvoorbeeld succes hebben bij overlast in de openbare ruimte. De gemeente kan zo’n boete namelijk opleggen voor een aantal overtredingen die in de APV zijn opgenomen. Uitzondering hierop zijn de feiten die zijn vastgelegd in het Besluit bestuurlijke boete overlast in de openbare ruimte. De mogelijkheden liggen vooral bij afval, hinderlijk gedrag en verkeer. Ook bij uitkeringsfraude (WWB, IOAW en IOAZ) en bij sommige overtredingen van de Wet basisregistratie personen kunnen we een bestuurlijke boete opleggen.
Een voordeel van deze boete is dat de overtreder niet eerst een waarschuwing hoeft te ontvangen. We kunnen vooraankondigingen en aanschrijvingen achterwege laten en direct doorpakken. De opbrengsten zijn bovendien voor de gemeente. Ook zijn we voor het gebruik niet afhankelijk van het Openbaar Ministerie. Vooral bij kleine overtredingen is het een evenrediger middel dan bijvoorbeeld een dwangsom, bestuursdwang of een strafbeschikking. Daarbij gaat het vooral om het herstellen van een onrechtmatige situatie. Wanneer de gemeente wil dat er een einde komt aan een strijdige situatie, dan moet de bestuurlijke boete worden gevolgd door een bestuursrechtelijke handhavingsprocedure (bestuursdwang of een dwangsom).
Hoofdstuk 3
Artikel 3.7
Bestuurlijke boete
Onderdeel van Meerjarenprogramma Toezicht en Handhaving Breda 2016-2019