1.Dagbesteding is een voorziening die ondersteuning biedt aan kwetsbare doelgroepen in de volgende vorm (Subsidieregeling Algemene Voorzieningen Wmo 2015):
a.arbeidsmatige dagbesteding met als doelstelling het aanbrengen van ritme en structuur in de
dag. Te denken valt aan verschillende doelgroepen zoals: ouderen met somatische en
psychosomatische problemen, mensen met psychiatrische problemen of verstandelijke of
lichamelijke beperkingen en personen met niet aangeboren hersenletsel (NAH). (Zie tevens
beleidsregel participatievoorziening beschut werk);
b.dagprogramma met als doelstelling het aanbrengen van ritme en structuur in dag, het
onderhouden van de zelfregie en het verminderen van het sociaal isolement en zo mogelijk
een verlichting bieden aan de mantelzorger.
2.Dagbesteding staat los van het hebben van een bijstandsuitkering. Wel is het zo dat de aanwezigheid van dagbesteding een factor is waar rekening mee gehouden dient te worden bij het onderzoek naar de reïntegratiemogelijkheden.
3.Dagbesteding wordt gezien als een belangrijke indicatie voor het al dan niet mogelijk zijn van verdere activeringsmogelijkheden. Uitkeringsgerechtigden (Participatiewet) met een indicatie dagbesteding zijn ontheven van (een deel van) de arbeidsverplichtingen. Deze ontheffing geldt voor maximaal 3 jaar.
4.Een indicatie dagbesteding wordt in principe afgegeven voor de duur van 1 jaar maar hier kan vanaf worden geweken. Uitgangspunt bij de dagbesteding algemene voorzieningen is maximaal 4 dagdelen per persoon per week. Indien een algemene voorziening ontoereikend is, wordt verwezen naar een maatwerkvoorziening binnen de Wmo.