1.Dagbesteding is een voorziening die ondersteuning biedt aan kwetsbare
doelgroepen in de volgende vorm (Subsidieregeling Algemene Voorzieningen
Wmo 2015):
a.arbeidsmatige dagbesteding met als doelstelling het aanbrengen van
ritme en structuur in de
dag. Te denken valt aan verschillende doelgroepen zoals: ouderen met
somatische en
psychosomatische problemen, mensen met psychiatrische problemen of
verstandelijke of
lichamelijke beperkingen en personen met niet aangeboren hersenletsel
(NAH). (Zie tevens
beleidsregel participatievoorziening beschut werk);
b.dagprogramma met als doelstelling het aanbrengen van ritme en
structuur in dag, het
onderhouden van de zelfregie en het verminderen van het sociaal
isolement en zo mogelijk
een verlichting bieden aan de mantelzorger.
2.Dagbesteding staat los van het hebben van een
bijstandsuitkering. Wel is het zo dat de aanwezigheid van dagbesteding
een factor is waar rekening mee gehouden dient te worden bij het
onderzoek naar de reïntegratiemogelijkheden.
3.Dagbesteding wordt gezien als een belangrijke indicatie voor het al
dan niet mogelijk zijn van verdere activeringsmogelijkheden.
Uitkeringsgerechtigden (Participatiewet) met een indicatie dagbesteding
zijn ontheven van (een deel van) de arbeidsverplichtingen. Deze
ontheffing geldt voor maximaal 3 jaar.
4.Een indicatie dagbesteding wordt in principe afgegeven voor de duur
van 1 jaar maar hier kan vanaf worden geweken. Uitgangspunt bij de
dagbesteding algemene voorzieningen is maximaal 4 dagdelen per persoon
per week. Indien een algemene voorziening ontoereikend is, wordt
verwezen naar een maatwerkvoorziening binnen de Wmo.