**1..** Een maatregel wegens tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
voor de voorziening in het bestaan als bedoeld in artikel 18, tweede
lid, van de Participatiewet wordt afgestemd op het
benadelingsbedrag, tenzij het benadelingsbedrag niet kan worden
vastgesteld.
**2..** De maatregel wordt vastgesteld op 20% van de bijstandsnorm gedurende
één maand indien het benadelingsbedrag niet kan worden
vastgesteld.
**3..** De maatregel wordt vastgesteld op 100% van de bijstandsnorm
gedurende één maand indien sprake is van een benadelingsbedrag.
**4..** Indien het bedrag van de maatregel op grond van het derde lid hoger
zou zijn dan het benadelingsbedrag, is het bedrag van de maatregel,
in afwijking van het derde lid, gelijk aan het benadelingsbedrag
doch niet lager dan 20% van de bijstandsnorm.
**5..** De duur van de maatregel als bedoeld in het tweede lid en derde lid
wordt met één maand verlengd, indien de belanghebbende zich binnen
twaalf maanden na bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel
is opgelegd opnieuw een tekortschietend besef van
verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan betoont. Met
een besluit waarmee een maatregel is opgelegd, wordt gelijk gesteld
het besluit om daarvan af te zien op grond van dringende redenen,
als bedoeld in artikel 6, tweede lid.
**6..** Onder tekortschietend besef voor de voorziening in het bestaan als
bedoeld in het eerste lid wordt onder andere verstaan:
het niet alles in het werk stellen om een boedelscheiding
tot stand te brengen;
het verkopen van de woning beneden de WOZ-waarde;
het te snel interen van vermogen;
onder bedeling bij echtscheiding;
te late of geen aanvaarding van een voorliggende
voorziening;
het door eigen schuld verliezen van het recht op een
uitkering;
het feitelijk niet kunnen beschikken over een voorliggende
voorziening omdat een bestuurlijke boete daarmee is
verrekend zonder rekening te houden met de beslagvrije voet
vanwege recidive;
bij nadere overeenkomst afstand doen van door de rechter
toegekende alimentatie;
het niet hebben van een op grond van de Zorgverzekeringswet
verplichte basisverzekering.
Hoofdstuk 5.
Artikel 15.
Tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
Onderdeel van Maatregelenverordening Participatiewet, IOAW en IOAZ Westerveld 2016