Luchtverontreiniging kan bestaan uit verschillende stoffen. Niet al deze stoffen vormen op dit moment een (gezondheids)probleem. De concentraties van veel schadelijke stoffen, zoals zwaveldioxide, lood en benzeen zijn de laatste decennia in Nederland zo ver teruggebracht dat deze stoffen de normen niet meer overschrijden.
Maar de concentraties fijn stof en stikstofdioxide zijn nog steeds zo hoog dat blootstelling eraan gezondheidsrisico’s kan opleveren. Vandaar dat bij de term lucht-verontreiniging in ons land vaak deze twee stoffen bedoeld worden. Wat zijn fijn stof en stikstofdioxide nu precies?
1.1.1 Fijn stof
Fijn stof bestaat uit hele kleine zwevende deeltjes. Fijn stof wordt ook wel aangeduid als PM10. Fijn stof omvat alle deeltjes met een maximale diameter van 10 micrometer. De PM staat voor particulate matter, Engels voor vaste deeltjes, en het cijfer 10 staat voor 10 micrometer (een duizendste millimeter).
De laatste tijd speelt ook de term ultrafijn stof steeds meer een rol. Deze ultrafijne deeltjes hebben een omvang van maximaal 2,5 micrometer en worden daarom ook wel aangeduid met PM2,5. Ultrafijn stof zou meer gezondheidsrisico’s opleveren omdat deze deeltjes nog dieper in de longen kunnen doordringen.
1.1.2 Stikstofdioxide
Stikstofdioxide (NO2) behoort tot de groep van de stikstofoxiden (NOx). Stikstofoxiden zijn chemische verbindingen tussen zuurstof en stikstof. Stikstofdioxide en stikstofmonoxide (NO) zijn de belangrijkste componenten van NOx.
We gebruiken noodzakelijke cookies voor je account en beveiliging. Voor anonieme gebruiksstatistieken (Google Analytics) vragen we je toestemming. Meer over cookies