Algemeen
Conform het WWB gedachtegoed draagt de maatregel er zorg voor dat de verstrekte uitkering in overeenstemming is met de mate waarin de belanghebbende aan de verplichtingen voldoet. De hoogte en de duur van de maatregel dienen derhalve gerelateerd te zijn aan de mate waarin deze verplichtingen worden geschonden
De artikelen 8 bevat de standaardmaatregelen voor de drie categorieën van gedragingen die verband houden met het geen of onvoldoende medewerking verlenen aan het verkrijgen of behouden van algemeen geaccepteerde arbeid.
Er wordt geen noodzaak gevoeld om de IOAW/IOAZ doelgroep op dit punt anders te bejegenen dan bijstandsgerechtigden. Bovendien zou een strenger beleid op dit punt ten aanzien van IOAW en IOAZ er in een aantal gevallen voor zorgen dat de WWB als vangnet wordt aangesproken, hetgeen tot een nieuwe beoordeling van het recht op uitkering (aanvullende WWB) en een nieuwe maatregelweging op basis van de WWB maatregelverordening zou leiden. Dit zou onnodige uitvoeringskosten met zich meebrengen. In deze verordening is ervoor gekozen geen gebruik te maken van de mogelijkheid tot het blijvend weigeren van uitkering bij wijze van maatregel, maar om de betreffende gevallen gelijk te behandelen als WWB uitkeringsgerechtigden.
De maatregelen zijn vastgelegd in artikel 10 en 11.
Artikel 4