Definities:
Versterkte muziek: muziek ten gehore gebracht, hetzij live geproduceerd, hetzij afgespeeld van een geluidsdrager, waarvan de geluidsterkte kan worden gevarieerd langs mechanische of elektronische weg;
dB(A): geluidsniveau in decibellen, gemeten met een genormeerd filter dat corrigeert voor het menselijk gehoor;
dB(C): geluidsniveau in decibellen, gemeten met een genormeerd filter, dat speciaal geschikt is voor hoge geluidsniveaus in lage frequenties (bastonen);
De geluidsmeting vindt in beginsel plaats op een meethoogte van 1,5 meter boven het maaiveld. Indien naar het oordeel van de toezichthouder niet op een hoogte van 1,5 meter kan worden gemeten, wordt op een hoogte tussen 1,5 en 5 meter gemeten.
Bij de bepaling van het gemiddelde geluidsniveau (Leq) wordt geen bedrijfscorrectie toegepast en wordt die willekeurig in metingen van 2 minuten bepaald, bij voorkeur 2 meter vóór een gevel van een woning of een ander geluidgevoelig object;
Het maximale geluidniveau van versterkte muziek: mechanisch versterkt stemgeluid en handelingen met toestellen of geluidsapparaten bij een evenement in de openlucht bedraagt maximaal 80 dB(A) en 95 dB(C), gemeten op de dichtstbijzijnde gevel van een woning van derden. Dit maximale geluidsniveau wordt als voorschrift in de individuele evenementenvergunning opgenomen.
Op basis van een advies van de Omgevingsdienst of een door de organisatie van het evenement ingediend (en door/namens de gemeente beoordeeld) akoestisch rapport kunnen andere maximale geluidsnormen en/of nadere eisen worden gesteld.
Hoofdstuk 3.
Artikel 3.18.2.