In het vorige hoofdstuk hebben we onze bestuurlijke prioriteiten bepaald. Deze trachten we te realiseren door de inzet van een breed instrumentenpallet. Dit pallet beschrijft de wijze waarop (het ‘hoe’) we de doelstellingen wensen te realiseren. De hoofdlijnen van de wijze waarop we werken, noemen we de strategieën. Deze strategieën worden in een apart document vastgesteld.
In de vergunningstrategie beschrijven we op welke wijze we de vergunningverlening verzorgen. In 2016 wordt een landelijke standaard opgeleverd; vooruitlopend hierop maken we een vergunningstrategie op hoofdlijnen. Naast een hoofdbeschrijving van het proces en de mogelijkheden voor aanvragen, beschrijven we de toetsingsniveaus waar in beginsel geen 100% toets wordt uitgevoerd. Onder een 100% toets verstaan we een diepgaande toets aan alle wettelijke bepalingen.
Net als bij de toetsing (na ontvangst van aanvragen en meldingen), onderscheiden we ook bij het toezicht uitvoeringsniveaus. Ook hier geldt dat het toezicht niet 100% kan zijn. Immers, in dat geval zouden we bij iedere activiteit continue als toezichthouder aanwezig moeten zijn en alle aspecten moeten controleren. Deze toezichtniveaus worden vastgelegd in een toezichtstrategie; hierin beschrijven we ook hoe we omgaan met klachten en meldingen van derden. De toezichtstrategie wordt grotendeels overgenomen van het Integraal toezicht en handhavingsbeleid 2012-2015.
We sanctioneren bij overtredingen conform de landelijke handhavingsstrategie (i.c. sanctiestrategie). Deze strategie wordt overgenomen en waar wenselijk nader uitgewerkt. Ditzelfde geldt voor de landelijke gedoogstrategie.
Hoofdstuk 4
Artikel 4.1