Voor inwoners van een stad of dorp is objectbewegwijzering normaal gesproken niet noodzakelijk. Voor bezoekers die de gemeente, of bepaalde delen daarvan, niet goed kennen kan het een zeer nuttige functie vervullen.
We concluderen het onderstaande over objectbewegwijzering. Het heeft alleen zin als:
er regelmatig weggebruikers onbekend zijn in onze gemeente;
er sprake is van objecten die daadwerkelijk bezocht worden;
de weggebruikers niet in de gelegenheid zijn aan de gewenste routeinformatie te komen.
Stads- en dorpsplattegronden lossen het oriëntatieprobleem slechts voor een deel op. Een objectbewegwijzeringsysteem is hierop een logisch vervolg, mits het aansluit op de behoefte en verwachtingen van de bezoekers. Het is gebleken dat dit het geval is.
Concreet is het van belang dat weggebruikers gemakkelijk, veilig en comfortabel hun weg kunnen vinden. Onderweg moet het systeem herkenbaar en moeiteloos te volgen zijn. Dit stelt eisen aan de kwaliteit en de uitvoering van het bewegwijzeringsysteem.
Belangrijke randvoorwaarden zijn de kwaliteit van het systeem en de kwaliteit van de route waarlangs de bewegwijzering is geplaatst. Een ondoordacht, incompleet of slecht uitgevoerd bewegwijzeringplan kost wel geld, maar heeft nauwelijks een functie. Het is goed te bedenken dat ook bij de besluitvorming over objectbewegwijzering geldt: beter niet dan slecht.
Hoofdstuk 5.
Artikel 5.1