Op grond van artikel 3:4 APV is het verboden een seksinrichting of escortbedrijf te exploiteren zonder vergunning van het bevoegd bestuursorgaan. Het gaat hierbij om bedrijven die op bedrijfsmatige wijze een bepaalde vorm van seks aanbieden. Om te bepalen of er sprake is van bedrijfsmatigheid kan er gebruik worden gemaakt van de volgende factoren (niet limitatief):
Een of meerdere personen zijn werkzaam als sekswerker tegen betaling
De sekswerkers staan niet ingeschreven op het adres van waaruit de prostitutiewerkzaamheden plaatsvinden (inschrijving Basisregistratie personen leidend)
Organisatiegraad en de omvang van het aanbod
Een zakelijke bedrijfsmatige uitstraling en uiterlijke waarneembaarheid als seksbedrijf
Met de term seksinrichting wordt geduid op de voor het publiek toegankelijke locatie van een seksbedrijf. Dit kan samenvallen met de locatie waar de exploitant van het seksbedrijf zich heeft gevestigd, maar dat is niet per definitie het geval. De locatie waar een escortbedrijf is gevestigd wordt niet als seksinrichting beschouwd, omdat de seksuele activiteiten niet op die locatie plaatsvinden. Daarom zijn er twee verschillende vergunningen: een exploitatievergunning voor een seksinrichting en een exploitatievergunning voor een escortbedrijf.
Thuisprostitutie
Zolang er geen landelijke wetgeving is die thuisprostitutie vergunningsplichtig stelt, geldt er in Pijnacker-Nootdorp geen vergunningplicht voor thuisprostitutie. Bij thuisprostitutie vinden de handelingen bij de sekswerker thuis plaats en niet in een daarvoor ingerichte, publiek toegankelijke ruimte. Hiervoor geldt dat de sekswerker ook daadwerkelijk op het adres van de woning ingeschreven dient te staan in de Basisregistratie personen (BRP). Het is niet toegestaan dat er meerdere sekswerkers werkzaam zijn in de woning, ook niet als die sekswerkers ook op het adres van de woning staan ingeschreven.
Vergunningsplichtigeseksgerelateerde activiteiten in openbare inrichtingen
Ook openbare inrichtingen die gelegenheid geven tot seksuele handelingen anders dan tegen betaling vallen onder een vergunningplicht. Het gaat hierbij bijvoorbeeld om sekssauna’s, darkrooms en parenclubs. Deze inrichtingen vallen onder de vergunningplicht die volgt uit artikel 2:28 van de APV. In dit artikel is het verbod opgenomen om een openbare inrichting te exploiteren zonder vergunning van de burgemeester. De burgemeester kan de exploitatievergunning weigeren indien de exploitatie in strijd is met een geldend bestemmingsplan, beheersverordening, exploitatieplan of voorbereidingsbesluit. Daarnaast kan de burgemeester de vergunning in zijn geheel of gedeeltelijk weigeren indien naar zijn oordeel moet worden aangenomen dat de woon- of leefsituatie in de omgeving van de openbare inrichting op ontoelaatbare wijze nadelig wordt beïnvloed.
Hoofdstuk 2.
Artikel 2.1