Naar aanleiding van een melding start het onderzoek naar de hulpvraag van de jeugdige en/of ouder(s). Het is van belang dat het onderzoek zorgvuldig en in de juiste volgorde plaatsvindt.2Zie de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep d.d. 1-05-2017, ECLI:NL:CRVB:2017:1477
De volgende stappen worden tijdens het onderzoek achtereenvolgend gezet.
1. Vaststellen van de hulpvraag
Na bevestiging van de melding vindt een gesprek plaats tussen de medewerker van het Kernteam en de jeugdige en/of ouder(s). Tijdens dit gesprek wordt de identiteit van de jeugdige en/of ouder(s) vastgesteld en informeert de medewerker van het Kernteam de jeugdige en/of ouder(s) over de gang van zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure.
Tijdens het gesprek wordt vervolgens in kaart gebracht wat de hulpvraag van de jeugdige en/of ouder(s) is. Deze hulpvraag is het uitgangspunt bij de start van het onderzoek, maar is niet leidend voor het verdere onderzoeksproces. Jeugdige en/of ouder(s) vragen soms om hele concrete hulp, terwijl na onderzoek blijkt dat andere hulpverlening passender is. Of dat meer of minder ondersteuning nodig is dan in eerste instantie is gevraagd.
2. Vaststellen of het college verantwoordelijk is
Nadat is vastgesteld wat de hulpvraag van de jeugdige en/of ouder(s) is, wordt beoordeeld of het college hiervoor verantwoordelijk is op grond van het woonplaatsbeginsel.3Zie het begrip ‘woonplaats’ in artikel 1.1 van de Jeugdwet Hiermee wordt helderheid verschaft welk college verantwoordelijk is voor de in te zetten jeugdhulp. Als een ander college verantwoordelijk blijkt te zijn, dan stuurt het college de aanvraag de aanvraag (inclusief de toegevoegde stukken) door naar het bevoegde college.
3. Onderzoek of sprake is van beperkingen/problematiek
Na het vaststellen van de hulpvraag wordt onderzocht of sprake is van opgroeiproblemen, psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouder(s) of adoptie gerelateerde problemen en zo ja welke problemen of stoornissen dat zijn.
Voor het vaststellen van de concrete problematiek is deskundigheid vereist. Als deze deskundigheid niet aanwezig is bij het Kernteam, dan wordt externe deskundigheid ingeschakeld. De jeugdige en/of ouder(s) worden altijd op de hoogte gesteld wie (met welke deskundigheid) dit deel van het onderzoek uitvoert.
4. Bepalen welke hulp nodig is
Als duidelijk is wat de beperkingen en/of problemen van de jeugdige en/of ouder(s) zijn, wordt bepaald welke hulp nodig is in vorm, duur en frequentie zodat de jeugdige in staat wordt gesteld:
gezond en veilig op te groeien;
te groeien naar zelfstandigheid;
voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te kunnen participeren.4Zie artikel 2.3 lid 1 van de Jeugdwet
Hierbij wordt rekening gehouden met leeftijd, ontwikkelingsniveau, behoeften, persoonskenmerken, godsdienstige gezindheid, levensovertuiging en culturele achtergrond van de jeugdige en/of ouder(s).5Zie artikel 2.3 lid 4 van de Jeugdwet
5. Onderzoek naar eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen
Nadat de noodzakelijke hulp in kaart is gebracht, wordt onderzocht of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige en/of zijn ouder(s) toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden. In de verordening is vastgelegd dat het college onder ‘eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen’ in ieder geval verstaat:
de gebruikelijke hulp die ouders geacht worden aan hun kinderen te bieden;
de hulp die kan worden geboden door andere personen uit het sociale netwerk van de jeugdige en ouders;
het aanspreken van een aanvullende verzekering.6Zie artikel 4.1 lid 1 van de Verordening
Het afwegingskader gebruikelijke en bovengebruikelijke hulp is uitgewerkt in paragraaf 3.2 van deze beleidsregels.
6. Onderzoek naar mogelijkheden om gebruik te maken van een andere voorziening
Als vaststaat welke hulp de jeugdige en/of ouder(s) nodig hebben en dat zij en/of het sociaal netwerk hier niet (geheel) in kunnen voorzien en geen aanspraak kan worden gemaakt op een aanvullende verzekering, dan wordt onderzocht of aanspraak gemaakt kan worden op een andere voorziening. Een andere voorziening is een voorziening op grond van een andere wet dan de Jeugdwet. In paragraaf 3.5 van deze beleidsregels worden de andere voorzieningen nader toegelicht.
7. Onderzoek om jeugdhulp te verlenen met gebruikmaking van een overige voorziening
Beoordeeld wordt of de inzet van een overige voorziening een passende oplossing kan bieden voor de hulpvraag van de jeugdige en/of ouder(s). Overige voorzieningen zijn voorzieningen die veelal vrij toegankelijk zijn. In paragraaf 3.6 wordt een overzicht gegeven van de overige voorzieningen die in de gemeente Pijnacker-Nootdorp beschikbaar zijn.
8. Onderzoek inzet individuele voorziening
Na het doorlopen van bovenstaande stappen is duidelijk of, en zo ja in welke vorm, duur en frequentie het college aan de jeugdige en/of ouder(s) een individuele jeugdhulpvoorziening moet verstrekken.
Hoofdstuk 1.
Artikel 2.4