Indien eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp, mantelzorg- of vrijwilligershulp of algemeen (gebruikelijke) voorzieningen geen of onvoldoende oplossing bieden, kan de gemeente een maatwerkvoorziening verstrekken. Deze ondersteuning kan – waar nodig – ook aanvullend aan de eerder genoemde mogelijkheden worden ingezet.
Het uitgangspunt bij de verstrekking van een maatwerkvoorziening is dat wordt gekozen voor de goedkoopst compenserende voorziening volgend uit artikel 10 lid 2 verordening. Er zijn vaak meerdere compenserende oplossingen, maar er wordt gekozen voor de compenserende oplossing die naar objectieve maatstaven de goedkoopste is. Indien de inwoner een duurdere voorziening wil (die eveneens compenserend is) komen de meerkosten voor rekening van de inwoner.
Het streven is om bij de inwoner de zelfredzaamheid en participatie te vergroten en de veiligheid te waarborgen. Dit passend bij de inwoner, de leeftijd en de situatie.
Het gaat hierbij om een aanvaardbaar niveau van zelfredzaamheid en participatie. Aanvaardbaar geeft aan dat er soms belemmeringen of beperkingen blijven die niet verholpen kunnen worden. De ondersteuning richt zich tot wat noodzakelijk is voor de zelfredzaamheid, participatie en veiligheid. De ondersteuning breidt zich niet uit tot wat de inwoner noodzakelijk vindt in het kader van gewoonte of smaak. Het betekent niet per definitie dat alle activiteiten zoals hobby’s kunnen worden uitgeoefend zoals voorheen.
Hoofdstuk
Artikel 12.
Goedkoopst compenserende voorziening
Onderdeel van Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Renkum 2021